Ayvalik - Kydonies - Turkiye

Οδοιπορικό στις πρώην ελληνικές Κυδωνίες και σημερινό Αϊβαλί

For travellers from Cyprus and Greece, Ayvalık is particularly attractive because of its close connection with Lesbos, its shared Aegean heritage, and its authentic atmosphere that combines history, culture, and seaside beauty.
Για τους ταξιδιώτες από την Κύπρο και την Ελλάδα, το Αϊβαλί είναι ιδιαίτερα ελκυστικό χάρη στη στενή του σύνδεση με τη Λέσβο, την κοινή αιγαιοπελαγίτικη κληρονομιά και την αυθεντική του ατμόσφαιρα, η οποία συνδυάζει την ιστορία, τον πολιτισμό και την παραθαλάσσια ομορφιά.

Ayvalık is a destination where history, sea, gastronomy, and stunning sunsets come together, making it one of the most rewarding places to visit on Türkiye’s Aegean coast.
Το Αϊβαλί αποτελεί έναν προορισμό όπου η ιστορία, η θάλασσα, η γαστρονομία και τα μαγευτικά ηλιοβασιλέματα συνυπάρχουν, καθιστώντας το ένα από τα πιο αξιόλογα μέρη για επίσκεψη στα παράλια του Αιγαίου στην Τουρκία.

Popi Nicolaides in Ayvalık one of the most charming destinations northern Aegean coast, famous for its historic stone houses, olive groves, crystal-clear waters, and beautiful islands, and Located opposite the Greek island of Lesbos, it combines Aegean cultural influences in a unique way.
Η Πόπη Νικολαΐδου στο Αϊβαλί ένα από τους πιο γοητευτικούς προορισμούς στα βόρεια παράλια του Αιγαίου, φημισμένο για τα ιστορικά πέτρινα σπίτια του, τους ελαιώνες, τα κρυστάλλινα νερά και τα πανέμορφα νησιά του. Βρίσκεται απέναντι από τη Λέσβο και συνδυάζει με μοναδικό τρόπο αιγαιοπελαγίτικες πολιτισμικές επιρροές.

Ayvalık, (Greek: Αϊβαλί) and Kydonies (Greek: Κυδωνίες) are the historical Greek names for Ayvalık, a scenic coastal town on the northwestern Aegean coast of Turkey. The site was known in antiquity as Kydonies, meaning "place of quinces" in Greek. The Turks named the settlement Ayvalık, which also translates to quince orchard.
Αϊβαλί και Κυδωνίες είναι τα ιστορικά ελληνικά ονόματα του Αϊβαλί, μιας γραφικής παραθαλάσσιας πόλης στις βορειοδυτικές ακτές του Αιγαίου στην Τουρκία. Η τοποθεσία ήταν γνωστή στην αρχαιότητα ως Κυδωνίες, που σημαίνει «τόπος με κυδώνια» στα ελληνικά. Οι Τούρκοι ονόμασαν τον οικισμό Αϊβαλί, που μεταφράζεται επίσης ως οπωρώνας με κυδώνια.

Until the population exchange of 1923, the town was a major, vibrant Greek-populated cultural and economic center where local Greeks used both names (Kydonies and Aivali) interchangeably.
Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, η πόλη ήταν ένα σημαντικό, ζωντανό πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο με ελληνική κοινότητα, όπου οι ντόπιοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν και τα δύο ονόματα (Κυδωνίες και Αϊβαλί) εναλλακτικά.

Daily ferries operate between Ayvalık and Mytilene on nearby Lesbos Island, Greece, during the summer with a reduced service in winter. To the east of Ayvalık lies Bergama, with the remains of ancient Pergamon.
Καθημερινά λειτουργούν δρομολόγια μεταξύ Αϊβαλί και Μυτιλήνης, στο κοντινό νησί της Λέσβου, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, με μειωμένη εξυπηρέτηση τον χειμώνα. Ανατολικά του Αϊβαλιού βρίσκεται η Πέργαμος, με τα ερείπια της αρχαίας Περγάμου.

Kydonies was an ancient Aeolian Greek port-town. Its name was changed to Ayvalık ('Quince orchard') in the Ottoman era. Before 1923 the town was predominantly Greek, and although the Turks used its Turkish name, the Greeks used both the old name Kydonies and the new one Hellenised to Aivali (Αϊβαλί). The Greeks knew Cunda Island as Moschonisia (literally "The Perfumed Islands") while the Turks called it Alibey Island (Alibey Adası).
Οι Κυδωνίες ήταν μια αρχαία αιολική ελληνική πόλη-λιμάνι. Το όνομά της άλλαξε σε Αϊβαλί κατά την Οθωμανική εποχή. Πριν από το 1923 η πόλη ήταν κυρίως ελληνική, και παρόλο που οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν το τουρκικό της όνομα, οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τόσο το παλιό όνομα Κυδωνίες όσο και το νέο, που εξελληνίστηκε σε Αϊβαλί. Οι Έλληνες γνώριζαν το νησί της Κούντας ως Μοσχονήσια (κυριολεκτικά «Τα Αρωματισμένα Νησιά»), ενώ οι Τούρκοι το ονόμαζαν Νησί Αλιμπέι.

The Greek character of Ayvalık changed dramatically after the 1923 compulsory population exchange between Greece and Türkiye. The Greek Orthodox inhabitants left and were replaced largely by Muslims arriving from Greece. Their houses, churches, schools and other buildings nevertheless remained an important part of the physical fabric of the town.
Ο ελληνικός χαρακτήρας του Αϊβαλί άλλαξε δραματικά μετά την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Οι Ελληνορθόδοξοι κάτοικοι έφυγαν και τη θέση τους πήραν, σε μεγάλο βαθμό, Μουσουλμάνοι που έφταναν από την Ελλάδα. Ωστόσο, τα σπίτια, οι εκκλησίες, τα σχολεία και τα άλλα κτίριά τους παρέμειναν σημαντικό τμήμα του πολεοδομικού ιστού της πόλης.

The Greeks in Ayvalık had a flourishing olive-oil-production industry and the chimneys of the old factories can still be seen about town. In modern times production has revived in a smaller-scale boutique format.
Οι Έλληνες στο Αϊβαλί είχαν μια ακμάζουσα βιομηχανία παραγωγής ελαιολάδου και οι καμινάδες των παλιών εργοστασίων εξακολουθούν να είναι ορατές στην πόλη. Στη σύγχρονη εποχή, η παραγωγή έχει αναβιώσει σε μικρότερη κλίμακα, σε μορφή μπουτίκ.
During the Ottoman period, Ayvalık developed into a prosperous town with a large Greek Orthodox population. By the late 19th and early 20th centuries, Greeks formed the overwhelming majority of the town's inhabitants. The town became famous for olive oil production, trade, education, and maritime activities.
Κατά την οθωμανική περίοδο, το Αϊβαλί εξελίχθηκε σε μια ακμάζουσα πόλη με μεγάλο ελληνορθόδοξο πληθυσμό. Στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, οι Έλληνες αποτελούσαν τη συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων της πόλης. Η πόλη έγινε γνωστή για την παραγωγή ελαιολάδου, το εμπόριο, την παιδεία και τις ναυτιλιακές δραστηριότητες.

Many churches, schools, and elegant stone houses were built by the Greek community. Following the Greco-Turkish War (1919–1922) and the compulsory population exchange established by the Treaty of Lausanne (1923), the Greek inhabitants left for Greece. Muslim populations from Greece, particularly from Crete, Lesbos, and other regions, were settled in Ayvalık.
Πολλές εκκλησίες, σχολεία και κομψά πέτρινα σπίτια χτίστηκαν από την ελληνική κοινότητα. Μετά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο (1919–1922) και την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών που καθορίστηκε με τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), οι Έλληνες κάτοικοι έφυγαν για την Ελλάδα. Μουσουλμανικοί πληθυσμοί από την Ελλάδα, και συγκεκριμένα από την Κρήτη, τη Λέσβο και άλλες περιοχές, εγκαταστάθηκαν στο Αϊβαλί.

There were 11 parish churches in Ayvalık itself, serving a predominantly Greek Orthodox population of about 20,000–22,000 people before 1923. In addition, there were chapels, shrines, and monasteries throughout the area. A local historical account mentions as many as 50 churches, small chapels, and monasteries within the wider Ayvalık district, including Cunda Island and surrounding settlements. (In the picture the majestic St. George church converted to mosque). 

Στο ίδιο το Αϊβαλί υπήρχαν 11 ενοριακές εκκλησίες, που εξυπηρετούσαν έναν κατά κύριο λόγο ελληνορθόδοξο πληθυσμό περίπου 20.000–22.000 ατόμων πριν από το 1923. Επιπλέον, σε ολόκληρη την περιοχή υπήρχαν παρεκκλήσια, προσκυνητάρια και μοναστήρια. Μια τοπική ιστορική καταγραφή αναφέρει έως και 50 εκκλησίες, μικρά παρεκκλήσια και μοναστήρια στην ευρύτερη περιοχή του Αϊβαλιού, συμπεριλαμβανομένου του νησιού Τσουντά (Cunda) και των γύρω οικισμών. (Στη φωτογραφία ο επιβλητικός ναός του Αγίου Γεωργίου, που έγινε τζαμί). 

After 1923, many churches were abandoned, converted to mosques, used as warehouses, or demolished. Of the original 11 parish churches, only a portion survive today in various forms.

Μετά το 1923, πολλές εκκλησίες εγκαταλείφθηκαν, μετατράπηκαν σε τζαμιά, χρησιμοποιήθηκαν ως αποθήκες ή κατεδαφίστηκαν. Από τις αρχικές 11 ενοριακές εκκλησίες, μόνο ένα μέρος τους σώζεται σήμερα, σε διάφορες μορφές. 

Former Orthodox churches, Stone mansions and houses, old schools and public buildings, Greek place names remembered in local history. Strong cultural links with Lesbos across the Aegean.

Σήμερα, αυτό που παραμένει πιο ορατό είναι η ελληνική αρχιτεκτονική και πολιτιστική κληρονομιά: Πρώην ορθόδοξες εκκλησίες, Πέτρινα αρχοντικά και οικίες. Παλιά σχολεία και δημόσια κτίρια, Ελληνικά τοπωνύμια που διατηρούνται στην τοπική ιστορία, Ισχυροί πολιτιστικοί δεσμοί με τη Λέσβο, απέναντι στο Αιγαίο.

Popi & Phivos Nicolaides at the majestic St. George church converted to mosque located in the heart of the old town's center.

Η Πόπη και ο Φοίβος ​​Νικολαΐδη στον επιβλητικό ναό του Αγίου Γεωργίου —που έχει μετατραπεί σε τζαμί— στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της παλιάς πόλης.

Ayvalık resembles an open-air museum with hundreds of preserved stone buildings, old olive-oil factories, churches, and mosques reflecting its multicultural history.
Το Αϊβαλί μοιάζει με υπαίθριο μουσείο, με εκατοντάδες διατηρητέα πέτρινα κτίρια, παλιά ελαιοτριβεία, εκκλησίες και τζαμιά που αντικατοπτρίζουν την πολυπολιτισμική του ιστορία.

Today, Ayvalık is recognized as one of the best-preserved historic towns on Türkiye's Aegean coast, and its architecture still reflects its strong Greek cultural heritage.
Σήμερα, το Αϊβαλί αναγνωρίζεται ως μία από τις καλύτερα διατηρημένες ιστορικές πόλεις στα παράλια του Αιγαίου στην Τουρκία, ενώ η αρχιτεκτονική του εξακολουθεί να αντικατοπτρίζει την έντονη ελληνική πολιτιστική του κληρονομιά.

Ayvalık's Greek houses are more than beautiful stone buildings; they are the surviving architectural memory of the Greek community that transformed the town into one of the Aegean's great centres of olive oil, commerce and culture.
Τα ελληνικά σπίτια του Αϊβαλί είναι κάτι περισσότερο από όμορφα πέτρινα κτίρια· αποτελούν τη ζωντανή αρχιτεκτονική μνήμη της ελληνικής κοινότητας που μετέτρεψε την πόλη σε ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα ελαιολάδου, εμπορίου και πολιτισμού στο Αιγαίο.

A walking through Ayvalık today can feel like walking through a 19th-century Aegean Greek town whose architecture survived even though much of its original population did not.
Μια βόλτα στο Αϊβαλί σήμερα μπορεί να δίνει την αίσθηση ότι περιδιαβαίνεις μια ελληνική κωμόπολη του Αιγαίου του 19ου αιώνα, της οποίας η αρχιτεκτονική διασώθηκε, παρόλο που μεγάλο μέρος του αρχικού πληθυσμού της δεν κατάφερε να επιβιώσει.

The Greek houses of Ayvalık are among the most distinctive architectural treasures of western Türkiye. They are the surviving residential heritage of the large Greek Orthodox community that lived in Ayvalık—known in Greek as Κυδωνίαι (Kydoniai)—particularly during the 18th and 19th centuries.
Τα ελληνικά σπίτια του Αϊβαλιού συγκαταλέγονται στα πιο χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά διαμάντια της δυτικής Τουρκίας. Αποτελούν την εναπομείνασα οικιστική κληρονομιά της μεγάλης ελληνορθόδοξης κοινότητας που κατοικούσε στο Αϊβαλί —γνωστό στα ελληνικά ως Κυδωνίαι—, ιδίως κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα.

Several historic Greek buildings have been restored and given new uses. For example, many historic houses have become guesthouses, hotels, cafés and restaurants.
Αρκετά ιστορικά ελληνικά κτίρια έχουν αναπαλαιωθεί και αποκτήσει νέες χρήσεις. Για παράδειγμα, ιστορικά κτίρια έχουν μετατραπεί σε ξενώνες, ξενοδοχεία, καφέ και εστιατόρια.

Ayvalik remains blissfully off the beaten tourist trail. It’s an authentic, slow-living town where every alley has a story and every meal is a celebration. The town is also known for its olive oil production, colorful architecture and friendly local vibe.
Το Αϊβαλί παραμένει ευτυχώς μακριά από τους συνηθισμένους τουριστικούς προορισμούς. Πρόκειται για μια αυθεντική πόλη που προάγει τους χαλαρούς ρυθμούς ζωής, όπου κάθε σοκάκι κρύβει μια ιστορία και κάθε γεύμα αποτελεί μια γιορτή. Η πόλη φημίζεται επίσης για την παραγωγή ελαιολάδου, την πολύχρωμη αρχιτεκτονική της και τη φιλική ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι κάτοικοί της.

Ayvalık (then Kydonies/Aivalık) was an overwhelmingly Greek Orthodox town of some 34,000 people by 1914, its wealth built on olive oil. The 1923 population exchange under the Treaty of Lausanne resettled nearly all of them to Greece within a few years, and Muslim Turks from Lesbos, Crete and Thessaloniki took their place in the same streets and houses.

Το Αϊβαλί της οθωμανικής περιόδου (τότε Κυδωνίες/Aivalık) ήταν μια πόλη με συντριπτική πλειοψηφία Ελλήνων Ορθοδόξων —περίπου 34.000 κατοίκους το 1914—, ο πλούτος της οποίας βασιζόταν στο ελαιόλαδο. Η ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λωζάνης, οδήγησε στην εγκατάσταση σχεδόν όλων τους στην Ελλάδα μέσα σε λίγα χρόνια, ενώ τη θέση τους στους ίδιους δρόμους και στα ίδια σπίτια πήραν Μουσουλμάνοι Τούρκοι από τη Λέσβο, την Κρήτη και τη Θεσσαλονίκη.

Historically, the contrast is remarkable. In 1891, Ottoman records listed about 21,486 Greeks and only 180 Turks in Ayvalık, making it one of the most Greek-populated towns of Asia Minor.

Ιστορικά, η αντίθεση είναι εντυπωσιακή. Το 1891, τα οθωμανικά αρχεία κατέγραφαν περίπου 21.486 Έλληνες και μόλις 180 Τούρκους στο Αϊβαλί, καθιστώντας το μία από τις πόλεις της Μικράς Ασίας με τον μεγαλύτερο ελληνικό πληθυσμό.

So, while Ayvalık was once an overwhelmingly Greek town known as Kydonies (Κυδωνίες), today it is predominantly Turkish, with its Greek presence surviving mainly through heritage, architecture, family memories, and ongoing cultural connections with Greece.
Έτσι, ενώ το Αϊβαλί ήταν κάποτε μια πόλη με συντριπτικά ελληνικό πληθυσμό, γνωστή ως Κυδωνίες, σήμερα είναι κατά κύριο λόγο τουρκική, με την ελληνική παρουσία να διατηρείται κυρίως μέσω της πολιτιστικής κληρονομιάς, της αρχιτεκτονικής, των οικογενειακών αναμνήσεων και των διαρκών πολιτιστικών δεσμών με την Ελλάδα.

Cornices and triangular pediments influenced by Neoclassical architecture. Courtyards or gardens generally located behind the houses.
Γείσα και τριγωνικά αετώματα επηρεασμένα από τη νεοκλασική αρχιτεκτονική. Αυλές ή κήποι, συνήθως τοποθετημένοι στο πίσω μέρος των σπιτιών.

These 19th-century houses reflect the wealth of the Greek community and their Ancient Greek architectural influences.
Αυτές οι κατοικίες του 19ου αιώνα είναι δείγματα που αντικατοπτρίζουν τον πλούτο της ελληνικής κοινότητας, με επιρροές από την αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική.

It was built in the late 19th or early 20th century—a time when Aivali had a thriving Greek Orthodox majority—and is located very close to the home of Ilias Venezis. It is the ruined Church of the Holy Trinity, which played a tragic role in the events described in Venezis’s historical work "The Number 31328".
Κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου ή στις αρχές του 20ού αιώνα, εποχή κατά την οποία το Αϊβαλί διέθετε μια ακμάζουσα ελληνορθόδοξη πλειονότητα και βρίσκεται πολύ κοντά στο σπίτι του Ηλία Βενέζη. Η καταστρεμμένη εκκλησία της Αγίας Τριάδας, που διαδραμάτισε τραγικό ρόλο στα γεγονότα που περιγράφονται στο ιστορικό έργο του Βενέζη «Το νούμερο 31328».

Historic family home of Greek author Ilias Venezis is being restored in Ayvali, Asia Minor. Repairs have begun on the house where the great Greek writer Ilias Venezis was born and lived until the age of 18 in Ayvali, Asia Minor, in the historic region of Kydonias. The roof of this emblematic house, significant for the history of Hellenism in Asia Minor.

Αποκαθίσταται το ιστορικό πατρικό σπίτι του Έλληνα συγγραφέα Ηλία Βενέζη στη Μικρά Ασία. Ξεκίνησαν οι εργασίες επισκευής στην οικία όπου γεννήθηκε και έζησε μέχρι την ηλικία των 18 ετών ο σπουδαίος Έλληνας συγγραφέας Ηλίας Βενέζης, στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας, στην ιστορική περιοχή των Κυδωνιών. Έχει επισκευαστεί η στέγη αυτού του εμβληματικού σπιτιού —το οποίο είναι σημαντικό για την ιστορία του Ελληνισμού στη Μικρά Ασία.

Kydonies earned a reputation as a center of Greek learning and Enlightenment thought in Asia Minor, alongside major educational centers such as Smyrna (İzmir) and Chios. So, before 1922, Ayvalık was not only a predominantly Greek town with numerous churches, but also a major center of Greek education, with several primary schools and the celebrated Academy of Kydonies at its heart.
Οι Κυδωνίες απέκτησαν τη φήμη κέντρου ελληνικής παιδείας και διαφωτιστικής σκέψης στη Μικρά Ασία, στο πλευρό σημαντικών εκπαιδευτικών κέντρων όπως η Σμύρνη και η Χίος. Έτσι, πριν από το 1922, το Αϊβαλί δεν ήταν μόνο μια πόλη με κυρίαρχο το ελληνικό στοιχείο και πλήθος εκκλησιών, αλλά και ένα σπουδαίο κέντρο ελληνικής παιδείας, με αρκετά δημοτικά σχολεία και, στον πυρήνα του, την περίφημη Ακαδημία των Κυδωνιών.

Ayvalık (Kydonies) was one of the most important Greek educational centers in Asia Minor. Education flourished there during the 18th and early 20th centuries, and the town was renowned throughout the Greek world for its schools.
Το Αϊβαλί (Κυδωνίες) υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά εκπαιδευτικά κέντρα της Μικράς Ασίας. Η εκπαίδευση γνώρισε εκεί μεγάλη άνθηση κατά τον 18ο και τις αρχές του 20ού αιώνα, και η πόλη φημιζόταν σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο για τα σχολεία της.

The most famous institution was the Academy of Kydonies (Ακαδημία Κυδωνιών), founded around 1800–1803. It became one of the leading Greek schools in the Ottoman Empire and was often compared to a college or higher educational institution because of its advanced curriculum.
Το πιο φημισμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα ήταν η Ακαδημία των Κυδωνιών, η οποία ιδρύθηκε γύρω στο 1800–1803. Αναδείχθηκε σε μία από τις κορυφαίες ελληνικές σχολές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και συχνά παρομοιαζόταν με κολέγιο ή ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης, λόγω του προηγμένου προγράμματος σπουδών της.By the early 20th century, Ayvalık had a substantial Greek educational network. Historical sources mention: Eight primary schools in the town before 1922. Several reports refer to seven primary schools, with only one serving the Turkish population. A major secondary school (the Gymnasium/Academy of Kydonies) and other educational institutions serving thousands of students.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, το Αϊβαλί διέθετε ένα σημαντικό ελληνικό εκπαιδευτικό δίκτυο. Οι ιστορικές πηγές αναφέρουν: Οκτώ δημοτικά σχολεία στην πόλη πριν από το 1922. Διάφορες αναφορές κάνουν λόγο για επτά δημοτικά σχολεία, εκ των οποίων μόνο το ένα εξυπηρετούσε τον τουρκικό πληθυσμό. Ένα σημαντικό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (το Γυμνάσιο/Ακαδημία των Κυδωνιών) και άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα που εξυπηρετούσαν χιλιάδες μαθητές.

A moving tour of the old former Greek neighborhood, which its Greek owners were forced to abandon, becoming refugees following the uprooting of 1923. Hara Miggou, Popi Nicolaidou, and Michalis Miggou looking for the Greek souls of the city...
Συγκλονιστική περιήγηση στην παλιά ελληνική γειτονιά, όπου οι Έλληνες ιδιοκτήτες της, αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν και να γίνουν πρόσφυγες μετά τον ξεριζωμό του 1923. Η Χαρά Μίγγου, Πόπη Νικολαΐδου και Μιχάλης Μίγγος ψάχνουν τις ελληνικές ψυχές της πόλης...

Ayvalık's historic architecture was strongly shaped by its Greek population and its prosperity from olive cultivation, olive oil production and maritime trade.
Η ιστορική αρχιτεκτονική του Αϊβαλί διαμορφώθηκε καθοριστικά από τον ελληνικό πληθυσμό του και την ευημερία που πήγαζε από την καλλιέργεια της ελιάς, την παραγωγή ελαιολάδου και το θαλάσσιο εμπόριο.

Daily images of the town.      -     Καθημερινές εικόνες της πόλης.

The traditional Ayvalık houses have a very recognizable appearance: Local stone construction, especially the distinctive ("garlic stone"). Usually two or three storeys, although one-storey houses also exist. Narrow façades directly facing the street.
Τα παραδοσιακά σπίτια του Αϊβαλί έχουν μια πολύ αναγνωρίσιμη εμφάνιση: Κατασκευές από τοπική πέτρα, και συγκεκριμένα από την ιδιαίτερη πέτρα («πέτρα του σκόρδου»). Συνήθως διώροφα ή τριώροφα κτίρια, αν και υπάρχουν και ισόγειες κατοικίες. Στενές προσόψεις που βλέπουν απευθείας στον δρόμο.

Houses built side-by-side, creating continuous streetscapes. Large, decorated entrance doors. Projecting bay windows (cumba) and balconies. Elaborate stone window and door frames. Decorative iron balconies and railings.
Σπίτια χτισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, δημιουργώντας μια συνεχή όψη δρόμου. Μεγάλες, διακοσμημένες εξώθυρες. Προεξέχοντα παράθυρα (cumba) και μπαλκόνια. Επιμελημένα πέτρινα πλαίσια σε παράθυρα και θύρες. Διακοσμητικά σιδερένια μπαλκόνια και κάγκελα.

An interesting feature is that although the façades are often quite narrow, their elaborate stonework, balconies, pediments and projections make them appear monumental when viewed from the street.
Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό είναι ότι, παρόλο που οι προσόψεις είναι συχνά αρκετά στενές, η περίτεχνη λιθοδομή, τα μπαλκόνια, τα αετώματα και οι προεξοχές τους προσδίδουν μνημειακή όψη όταν τις κοιτάζει κανείς από τον δρόμο.

They are commonly called Rum Evleri in Turkish. The term Rum traditionally referred to the Greek Orthodox Christian population of the Ottoman Empire.
Στα τουρκικά αποκαλούνται συνήθως «Rum Evleri». Ο όρος «Ρούμ» αναφερόταν παραδοσιακά στον ελληνορθόδοξο χριστιανικό πληθυσμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Most of the historic houses that survive today date from the 19th century, when Ayvalık became a prosperous centre of olive-oil production and trade. UNESCO describes the historic residential fabric of Ayvalık and Cunda as remarkably well preserved.
Τα περισσότερα από τα ιστορικά σπίτια που διασώζονται σήμερα χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα, εποχή κατά την οποία το Αϊβαλί αναδείχθηκε σε ακμάζον κέντρο παραγωγής και εμπορίου ελαιολάδου. Η UNESCO χαρακτηρίζει τον ιστορικό οικιστικό ιστό του Αϊβαλιού και της Τζούντα (Cunda) ως εξαιρετικά καλοδιατηρημένο.

After exchanging her euros for stacks of Turkish lira banknotes, Eleni Stamatopoulou feels like she has struck it rich! Beside her, Leonidas is enjoying these moments of relaxation.
Αφού αντάλλαξε τα ευρώ με δεκάδες χαρτονομίσματα τουρκικές λίρες, η Ελένη Σταματοπούλου νιώθει να έχει πλουτίσει! Δίπλα της ο Λεωνίδας απολαμβάνει τις στιγμές χαλάρωσης.

Wander through the Old Town: Colorful facades, artisan shops and crumbling yet romantic buildings await. Don’t miss the old churches and Ottoman fountains. Visit Cunda Island (Alibey Island): A stone bridge connects Ayvalik to this quaint island, filled with cobbled streets, old mansions and seafront cafes
Περιπλανηθείτε στην Παλιά Πόλη: Σας περιμένουν πολύχρωμες προσόψεις, εργαστήρια χειροτεχνίας και κτίρια που, αν και φθαρμένα από τον χρόνο, αποπνέουν ρομαντισμό. Μην παραλείψετε να δείτε τις παλιές εκκλησίες και τις οθωμανικές κρήνες.

The "Horse with Children" sculpture is located in “Horse Carts Square”, in the central market/bazaar of Ayvalık. Dedicated to the theme of love, the monument depicts a horse with children. It was placed there to honor the square's historic spirit and the neighborhood's friendly character, which is defined by a strong sense of community.
Το γλυπτό «Άγαλμα Αλόγου με Παιδιά», τοποθετήθηκε στην ιστορική πλατεία «Αμαξών με Άλογα», στην κεντρική αγορά/παζάρι του Αϊβαλί. Το μνημείο με θέμα την αγάπη, απεικονίζει ένα άλογο μαζί με παιδιά. Τοποθετήθηκε εκεί για να τιμήσει το ιστορικό πνεύμα της πλατείας και τον φιλικό χαρακτήρα της γειτονιάς, που διακρίνεται από το πνεύμα της κοινότητας.

The Square: For generations, this bustling marketplace served as a central hub where merchants gathered and goods were distributed through traditional narrow lanes using horse-drawn carriages.
Η πλατεία: Επί γενιές, αυτή η πολυσύχναστη αγορά αποτελούσε κεντρικό σημείο συνάντησης εμπόρων, όπου τα εμπορεύματα διακινούνταν μέσω των παραδοσιακών στενών δρόμων με τη χρήση αμαξών που έσερναν άλογα.

Phivos Nicolaides, Chrysi Eliades, Aristoula Iliadis and Popi Nicolaides, enjoy traditional tasty dishes.
Φοίβος Νικολαΐδης, Χρυσή Ηλιάδη, Αριστούλα Ηλιάδη και Πόπη Νικολαΐδου. Στο δεύτερο τραπέζι η Σταυρούλα & Σάκης Μαλέτσικος και Χαρά & Μιχάλης Μίγγος, απολαμβάνουν παραδοσιακά νόστιμα φαγητά.

Tasteful doner kebab cooked on a vertical spinning rotisserie, served by cheerful Evren, whose excellent and friendly service created an joyful atmosphere.

Νόστιμο ντονέρ κεμπάπ, ψημένο σε κάθετη περιστρεφόμενη σούβλα και σερβιρισμένο από τον εύθυμο Εβρέν, του οποίου η εξαιρετική και φιλική εξυπηρέτηση δημιούργησε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα.