Friday, February 15, 2008

Safari in Kenya

One of the most adventurous African safaris
Kenya is surrounded by Somalia in the north east, Ethiopia and Sudan in the north, Uganda in the west and Tanzania to the south. 

Kenya which lies across the equator on the east coast of Africa, is one of the most popular destinations for safaris in the world! It is famous for its scenic beauty, diverse cultures and abundant wildlife.

Kenya has long been recognized as “Big Game” country, with huge numbers of animals in over 40 National Parks and Reserves. The country has a history of protecting its wildlife, which gives the visitor a wonderful range of experiences in all sorts of different terrain, awakening images of beauty and romance, which it well deserves.

The wildlife is the prime attraction of Kenya safaris, which take place in some of Africa's best-known national parks, including the Masai Mara, Tsavo, Amboseli, and Lake Nakuru.
Samburu National Reserve is becoming one of Kenya's most admired stops after the famous Masai Mara, with sights of the peculiarly branched doum palms and taut thorn trees giving an unusual look to the region.

The harsh and arid plains of Samburu National Reserve are home to certain species of game which are unique in Kenya to the northern parks... Samburu is situated in the hot and arid fringes of Kenya’s vast Northern Frontier District. Against a backdrop of volcanic mountains, gaunt hills and withered scrub trees punctuate the sparse and moist-less terrains with clusters of the incredibly hardy desert roses providing occasional flashes of vivid colours...
Naturally, the Great Wildebeest Migration is a huge attraction for many visitors wanting to safari in Kenya. This mass movement of hundreds of thousands of wildebeest and zebra from the Serengeti in Tanzania, to Kenya's Masai Mara and back, is a phenomenal sight.

Travel information
In terms of tourism, the country has a reputation for being almost too popular, with lots of minibuses and large safari lodges. Αltitude gradually increases as you move inland towards the central highlands, which is where you will find the capital Nairobi and the continent's second highest mountain, Mt. Kenya.

Moving south and gradually east, the landscape becomes more arid as you reach the Masai Mara and the concentration of wildlife. With its amazing landscapes - from the snows of Mts. Kenya, to the Great Rift Valley with its string of strange lakes, from open savannah with no evident horizon, to mountain ranges with extraordinary rock forms, from coffee plantations, tea and coconut palms to tropical lush green gardens with flowers and colourful birds, it is easy to see why Kenya is an ideal tourist destination.
It is not just outstanding wildlife and scenery that you come to Kenya for, it is also the rich culture of Kenya's tribes, of whom the Masai and Samburu are instantly recognisable. Their elaborate and colourful clothing is extremely distinctive and their lifestyle is a fascinating contrast to western culture. This mix of great wildlife experiences and eye-opening cultural encounters makes Kenya a very desirable safari destination.

Kenya safaris
Kenya is the original home of safari (traveller in Swahili). It is the most popular African safari country. All safaris in Kenya depart from Nairobi. First stop can be the Treetops in Aberdare mountains for a night game viewing, the spectacular birdlife, majestic scenery of the Great Rift Valley lakes and one of Kenya’s finest game Reserves. Taking a Kenya safari tour is a great way to get a good overview of this large country.
Areas of Interest

Samburu, Lake Baringo, Lake Bogoria, Lake Nakuru, Lake Nakuru National Park (white rhino), Lerochi Plateau, Great Rift Valley, Masai Mara Game Reserve, Great Wildebeest Migration (Seasonal).

Activity
Scenery, camping, game and bird watching, ethnic, culture, traditional dances, photography, relaxation, visit a local village, early morning balloon safari in the Mara.



Υπόκλιση στο μεγαλείο της φύσης
Του Φοίβου Νικολαΐδη
Ναϊρόμπι
Όλα τα σαφάρι στην Κένυα ξεκινούν από την πρωτεύουσα το Ναϊρόμπι που στη γλώσσα των Μασάι σημαίνει «τόπος των παγωμένων νερών». Κι αυτό, γιατί, πολύ πριν εξελιχτεί σε πόλη, ήταν ο τόπος από τον οποίον έπαιρναν νερό για τις ανάγκες τους.

Μεγάλη σε έκταση, ελκυστική και όμορφα σχεδιασμένη άρχισε να οικοδομείται από το 1903, όταν οι Άγγλοι αποικιοκράτες θέλησαν να κατασκευάσουν τη σιδηροδρομική γραμμή Μομπάσα – Καμπάλα. Με τα χρόνια εξελίχθηκε σε οικονομικό και πολιτικό κέντρο της χώρας. Σήμερα, με τα 3 περίπου εκατομμύρια κατοίκων συναγωνίζεται άλλες μεγαλουπόλεις της μαύρης ηπείρου όπως το Κάιρο και το Γιοχάνεσμπουργκ.

Την πρώτη εντύπωση μάς προκαλούν τα αμέτρητα μίνιμπας ταξί, γνωστά ως ματάτου (μα-τα-του = ένα-δυο-τρία). Το παρατσούκλι προέκυψε από το παζάρεμα που συνηθίζουν να κάνουν οι ντόπιοι για ένα-δυο ή τρία σελίνια. Όμορφη και αντιφατική, η περιήγηση στις γειτονιές της πόλης μάς φέρνει αντιμέτωπους με τις κραυγαλέες αντιθέσεις. Από τη μια η πολυτέλεια με τις ωραίες κατοικίες και τους ουρανοξύστες και από την άλλη η ανέχεια με την εξαθλίωση των παραγκουπόλεων. Ορισμένα κτίρια θυμίζουν το αποικιοκρατικό παρελθόν της πόλης. Η Κένυα πέτυχε την ανεξαρτησία της από του Άγγλους το 1963. Μη νομισθεί όμως ότι έφυγαν, χωρίς πρώτα να εξασφαλίσουν τις στρατιωτικές τους διευκολύνσεις…

Η ιστορία της χώρας πάει πολλούς αιώνες πίσω. Επιστημονικές έρευνες υποδεικνύουν ότι πριν δυόμισι και πλέον εκατομμύρια χρόνια, κάπου εδώ γεννήθηκε ο πρώτος άνθρωπος, ο homo habilis. Αυτό, μάς το υπενθυμίζει η ανάγλυφη παράσταση που παρουσιάζει την εξελικτική πορεία του ανθρώπινου είδους, στην είσοδο του Πάρκου των φιδιών.
Σαφάρι
Ως πριν λίγα χρόνια το σαφάρι ήταν η λέξη που αντιπροσώπευε το ριψοκίνδυνο κυνήγι στην άγρια ζούγκλα. Τα βαλσαμωμένα κεφάλια ζώων, κρεμασμένα στους τοίχους ήταν συνήθως τα έπαθλα και οι αποδείξεις αυτής της περιπέτειας. Σήμερα, όμως, το σαφάρι είναι κάτι το πολύ διαφορετικό, αν και η γοητεία του εξακολουθεί να είναι ακαταμάχητη.

Στα σουαχίλι τη γλώσσα που μιλάει η πλειονότητα των Κενυατών, «σαφάρι» σημαίνει ταξίδι. Και πράγματι, το σαφάρι είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι στο πανέμορφο βασίλειο της άγριας φύσης, που προκαλεί και ερεθίζει τη φαντασία. Με τα ειδικά διαρρυθμισμένα μίνιμπας ή τα λαντ ρόβερ η λατρεία της περιπλάνησης ανάμεσα στα άγρια ζώα και της αναζήτησης των μυστικών της ζούγκλας, μετατρέπεται σε ένα υπέροχο φωτογραφικό κυνήγι.

Ο ειδικά εκπαιδευμένος οδηγός και ταυτόχρονα έμπειρος συνοδός μας Τζόσουα Κιμάνι, που γνωρίζει κάθε γωνιά της κενυατικής σαβάνας, ανέλαβε το δύσκολο έργο, να μας φέρει σε επαφή με έναν αλλιώτικο κόσμο। Τον κόσμο των άγριων ζώων που ζουν για αιώνες στο φυσικό τους περιβάλλον με τους δικούς τους νόμους και κανόνες. Αν και η ζούγκλα δεν προσφέρεται για φιλοσοφικές ενατενίσεις, εντούτοις, διερωτούμαι πόσο διαφορετικούς από τους δικούς μας...
Η καλύτερη εποχή για σαφάρι στην Κένυα είναι η περίοδος της ξηρασίας, όταν τα μονοπάτια και οι χωματόδρομοι με τις πολλές και μεγάλες λακκούβες είναι προσπελάσιμοι। Η περίοδος των βροχών διαρκεί από τον Οκτώβριο ως τον Νοέμβριο και από τον Μάρτιο ως τον Μάιο. Στο διάστημα αυτό η μετακίνηση στα δύσβατα λημέρια της άγριας ζούγκλας είναι πολύ δύσκολη και ο κίνδυνος να κολλήσουν τα αυτοκίνητα στη λάσπη της σαβάνας είναι πολύ μεγάλος. Κι άντε τότε στην μέση του πουθενά να τρέχεις για οδική βοήθεια…
Καλά κάνετε λοιπόν να προγραμματίσετε σωστά την περίοδο που θα πάτε για σαφάρι, μην τυχόν ξεκόψετε σε καμιά αγέλη πεινασμένων σαρκοβόρων και σας εκλάβουν ως αναπάντεχο μεζεδάκι. Ή δώσετε την ευκαιρία σε χωρατατζήδες χιμπατζήδες, να σας πλακώσουν στο πείραγμα! Αν και το δεύτερο είναι απείρως προτιμότερο του πρώτου.

Ξεκινώντας νωρίς το πρωί από το Ναϊρόμπι, η σκέψη της περιπέτειας συνοδευμένη από ένα κρυφό φόβο στριφογυρίζει στο μυαλό μας. Ποιος μπορεί άραγε να ξέρει, τι θα αντιμετωπίσουμε εκεί στο πουθενά; Στο κάτω-κάτω δεν πάμε εκδρομή σε καμιά κοσμοπολίτικη εξοχή. Άθελά μας, σκεφτόμαστε για κανένα απρόοπτο ζουγκλοπάθημα και αυτό επιταχύνει τη φόρτωση των συναισθημάτων μας.
Ο οδηγός μας, όμως, ο Τζόσουα είναι καθησυχαστικός. «Χακούνα ματάτα» μάς λέει χαριτολογώντας, που στη γλώσσα των σουαχίλι σημαίνει κανένα πρόβλημα. Οι πιθανότητες να γίνουμε κολατσιό σε σαρκοβόρα είναι πολύ λιγότερες, από του να σακατευτούμε από αυτοκίνητο στους δρόμους της χώρας μας. Ορίστε λοιπόν το αισιόδοξο μήνυμα! Μετά από αυτό, ξεκινάμε με αναπτερωμένο ηθικό, έμπλεοι χαράς ότι κινδυνεύουμε περισσότερο από απρόσεχτους οδηγούς παρά από προσεχτικά, πεινασμένα θηρία.
Εθνικά πάρκα
Στην Κένυα ο ταξιδιώτης απολαμβάνει την άγρια πανίδα σ’ όλο της το μεγαλείο. Τεράστιες περιφραγμένες περιοχές με ατέλειωτες εκτάσεις από λόφους, πεδιάδες, σαβάνα (έκταση τροπικής βλάστησης), δάση, λίμνες και ποτάμια γεμάτα σπάνια είδη ψαριών, πουλιών, πτηνών και άγριων ζώων (από λιοντάρια μέχρι τσακάλια), έχουν χαρακτηριστεί ως εθνικά πάρκα και προστατεύονται από την καλά οργανωμένη Υπηρεσία Άγριας Ζωής της χώρας.

Στα πάρκα υπάρχουν τουριστικά καταλύματα η αρχιτεκτονική των οποίων συνάδει με την αισθητική του τοπίου. Για λόγους ασφαλείας περιβάλλονται από ειδικά ηλεκτροφόρα σύρματα που αποτρέπουν την προσέγγιση ανεπιθύμητων ζώων. Προσφέρουν τη δυνατότητα στους τουρίστες να γνωρίσουν από κοντά τη μαγεία της αφρικανικής φύσης και να απολαύσουν την άγρια ζούγκλα με τους ενοίκους της. Εξερευνώντας τα πάρκα με τον ανεκτίμητο φυσικό πλούτο και ομορφιά, ζεις μεγάλες συγκινήσεις και αξέχαστες εμπειρίες.

Σε αναζήτηση της ζούγκλας
Καλύπτοντας αρκετά χιλιόμετρα μέσα από ένα υποφερτό οδικό δίκτυο, με πυκνά μπλόκα τής Αστυνομίας, περνούμε φτωχικά χωριουδάκια, οικισμούς και πόλεις και φτάνουμε στους πρόποδες του βουνού Απερτάρες. Σ’ όλη σχεδόν τη μακρά διαδρομή, βλέπουμε εκατέρωθεν του δρόμου ανθρώπους να περπατάνε χιλιόμετρα και διερωτούμαστε που πάνε. Από την άλλη, καταλαβαίνουμε γιατί οι αθλητές της Κένυας σαρώνουν συνήθως τα πρωτεία στους διεθνείς αγώνες δρόμων. Εντύπωση μας προκαλούν τα υπαίθρια εστιατόρια, αλλά και τα μικρομάγαζα κατασκευασμένα από τα πιο φτωχά υλικά.

Από όπου περνούμε, πιτσιρίκια μάς χαιρετάνε εγκάρδια, κάνοντας μας προς στιγμή να νιώθουμε «σπουδαίοι». Στους σύντομους σταθμούς μας, πωλητές προσπαθούν να μας πουλήσουν σουβενίρ με το γνώριμο πια σε μας πατροπαράδοτο κενυατικό παζάρεμα. Μικρά ως επί το πλείστον ξυπόλητα παιδάκια κερδίζουν τις καρδιές μας με το αθώο τους χαμόγελο και τα απλωμένα χεράκιά τους. Οι λίγες καραμέλες που τους προσφέρουμε, φαίνεται ν’ αποτελούν πραγματική ευτυχία για τα μικρά αυτά αγγελούδια.

Καλύπτοντας ακόμη μεγαλύτερη απόσταση, τα πρώτα δείγματα της κενυατικής πανίδας, παρουσιάζονται μπροστά μας και ενισχύουν τη διάθεση να συνεχίσουμε το ταξίδι. Οι πανέμορφες εικόνες που αντικρίζουμε γεμάτες σπάνια πουλιά, κοπάδια από ζέβρες, καμηλοπαρδάλεις και άλλα ζώα, τραβούν την προσοχή μας σαν μαγνήτης. Για πρώτη φορά βλέπουμε άγρια ζώα να βόσκουν ελεύθερα μέσα στο φυσικό τους περιβάλλον και νιώθουμε παράξενα ωραία. Τα φωτογραφικά πυρά από το βαρύ «οπλοστάσιο» που κουβαλάμε, αρχίζουν να βάζουν αδιάκοπα. Σε ελάχιστα λεπτά τα πρώτα μας πυρομαχικά από φιλμς έχουν τελειώσει.
Το δειλινό ψιλόβρεχε και δυσκολευτήκαμε να φτάσουμε στο δημοφιλές ξενοδοχειακό κατάλυμα Treetops που κατασκευάστηκε από ξύλο το 1932 πάνω σε μια άγρια συκιά. Ήταν τον Φεβρουάριο του 1952 όταν η νεαρή τότε πριγκίπισσα Ελισάβετ της Αγγλίας διανυχτέρευσε εδώ με τον σύζυγο της πρίγκιπα Φίλιππο, που την ειδοποίησαν ότι πέθανε ο πατέρας της βασιλιάς Γεώργιος ΣΤ’ τον οποίον διαδέχθηκε ως βασίλισσα Ελισάβετ Β’. Έτσι, η παράδοση λέει ότι, ανέβηκε το βράδυ πριγκίπισσα στο Τρίτοπς και κατέβηκε το άλλο πρωί βασίλισσα. Σήμερα, το κτισμένο πάνω σε κορμούς δέντρων ξενοδοχειακό κατάλυμα διαθέτει 50 δωμάτια, εστιατόριο, μαγειρεία, κουζίνα, σαλόνι και εξώστη στην ταράτσα. Τη νύχτα τα ζώα παρελαύνουν μπροστά μας, λες και επιδιώκουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Ελέφαντες, πίθηκοι, βουβάλια, ελάφια, πουλιά, πτηνά και άλλα ζώα με τα μουγκρητά και τις φωνές τους διακόπτουν την απέραντη σιωπή της νύχτας. Η αρχοντιά της ζούγκλας σ’ όλο της το μεγαλείο. Όλα τριγύρω σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι πραγματικά βρίσκεσαι σ’ έναν άλλο κόσμο.

Ισημερινός
Στην κωμόπολη Νανιούκι η νοητή γραμμή του Ισημερινού τέμνει την πόλη. Ιθαγενείς αποδεικνύουν στους τουρίστες με το πείραμα της περιφοράς του νερού σε μια κούπα, ότι βρισκόμαστε στον Ισημερινό.
Περνούμε τους πρόποδες του όρους Κένυα το οποίο έχει τη δεύτερη ψηλότερη κορυφή της Αφρικής μετά το Κιλιμάντζαρο που βρίσκεται στη Τανζανία. Στις κορυφές του βουνού το χιόνι δεν λιώνει ποτέ κι ας είμαστε πάνω στον Ισημερινό.

Στον κόσμο των χιμπατζήδων
Σ’ ένα εκτεταμένο καταπράσινο άλσος καλά προστατευμένο, ανέμελοι χιμπατζήδες που θεωρούνται τα εξυπνότερα ζώα, μας υποδέχονται αδιάφο. Η παρουσία μας δεν τους βγάζει έξω από τις νόρμες τους. Ένας συμπαθητικός χιμπατζής που ακούει στο όνομα «Σωκράτης» κέρδισε τις καρδιές μας. Με αδιαφορία φτασμένου σταρ δέχεται απτόητος τον φωτογραφικό καταιγισμό.

Το βάφτισμα του «πυρός» τού σαφάρι το παίρνουμε στην αναζήτηση ενός ρινόκερο. Ακολουθούμε προσεχτικά ο ένας πίσω από τον άλλο τον ένοπλο γκάιτ, ο οποίος μας οδηγεί μέσα από ένα στενό μονοπάτι. Μπαίνουμε όλο και πιο βαθιά στην γεμάτη θάμνους και δέντρα, πυκνή βλάστηση κι ένα παράξενο αίσθημα φόβου μάς κυριεύει. Στην αρχή μιλάμε χαμηλόφωνα. Προσπαθούμε ν’ αφουγκραστούμε και ν’ ανιχνεύσουμε τον χώρο, ο οποίος είναι ξεχωριστά υποβλητικός σχεδόν υπνωτικός. Σε λίγο, δεν μιλάει κανείς. Επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή. Η ίδια η φύση επέβαλε από μόνη της, τους κανόνες μιας άλλης συμπεριφοράς.
Ξαφνικά, η αδρεναλίνη μας ανεβαίνει στα ύψη. Ένα παράξενο πουλί με το διαπεραστικό κράξιμο του, μας κόβει την ανάσα. Μετά από λίγο ήταν η σειρά του γκάιτ, όταν απότομα μας φωνάζει στοπ. Κοκαλώσαμε με μιας άπαντες, λες και παίζαμε τα αγάλματα. Όμως, δεν υπάρχουν παιγνίδια εδώ. Κοιτάμε επίμονα τον γκάιτ με δικαιολογημένη ανησυχία. Αυτός μας κάνει νόημα να πλησιάσουμε αθόρυβα και με προσοχή.

Λίγο πριν από τις όχθες του ποταμού αντικρίζουμε ξαπλωμένο στο έδαφος έναν λευκό ρινόκερο, τον τόσο περιζήτητο για τα κέρατα του από τους άπληστους λαθροκυνηγούς. Κοιτάζουμε αμήχανα μια τον ρινόκερο, μια το όπλο του γκάιτ και οι χτύποι της καρδιά μας πολλαπλασιάζονται. Δεν ξέρουμε πώς να αντιδράσουμε. Αφού ανταλλάξαμε μερικές φιλοφρονήσεις με το συμπαθητικό ζώο, το εγκαταλείπουμε βιαστικά.

Μακριά πια από τον ρινόκερο, εξηγούμε στον γκάιτ ότι το όνομα του το πήρε από τους αρχαίους Έλληνες, όπως και ο συμπαθητικός ιπποπόταμος και δείχνει να εκτιμά ιδιαίτερα τις πληροφορίες αυτές.

Εθνικό Πάρκο Νακούρου



Προσπερνώντας τους μικρούς καταρράκτες της πόλης Νιαχούρου, διανύουμε μια απόσταση 150 περίπου χιλιομέτρων βορείως του Ναϊρόμπι και φτάνουμε στην περίφημη λίμνη Νακούρου, φυσικό καταφύγιο των ρινόκερων. Λόγω της χαμηλής στάθμης και του υφάλμυρου νερού της προσελκύει πάνω από 2,5 εκατομμύρια ροζ φλαμίγκος. Η λίμνη και η γύρω περιοχή που την περιβάλλει αποτελεί από μόνη της το εθνικό πάρκο Νακούρου και θεωρείται από τους σημαντικότερους υδροβιότοπους της χώρας. Καταλαμβάνει μια έκταση 200 περίπου τετραγωνικών χιλιομέτρων και μέχρι το 1966 αποτελούσε ιδιωτική περιουσία ενός Άγγλου ευπατρίδη.
Με το που πατάμε το πόδι μας στις όχθες της λίμνης, η αιχμαλωσία και των πέντε αισθήσεων είναι απόλυτη. Μέσα στην πανδαισία των χρωμάτων της φύσης αμέτρητα φλαμίνγκος σκεπάζουν τον ουρανό και γεμίζουν την ατμόσφαιρα με τις φωνές τους. Ο συναγωνισμός από τους πελεκάνους, κορμοράνους, μαραμπού, ίμπις και πολλά άλλα είδη πουλιών και ζώων στις όχθες αυτής της μεγάλης λίμνης δημιουργούν ένα μοναδικό υπερθέαμα που μας μαγεύει. Η καταπληκτική τροπική βλάστηση, τα πυκνά πανύψηλα δέντρα με τους παμπουίνους γύρω από τη λίμνη και τα διάφορα ζώα της απρόβλεπτης ζούγκλας, συνθέτουν όλα μαζί έναν πραγματικά επίγειο παράδεισο, μια άγρια Εδέμ.

Νιώθουμε δέος για την τελειότητα της φύσης και υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της. Είναι οι στιγμές που ένα ευχάριστο συναίσθημα κυριαρχεί στις καρδιές μας. Είναι ατέλειωτες οι όμορφες στιγμές εδώ, που δεν θέλεις να φύγεις.

Εθνικό Πάρκο Μασάι Μάρα

Μετά από πολλές ώρες οδήγησης και αφού διανύσαμε 275 χιλιόμετρα απόσταση από το Ναϊρόμπι, μέσα από απρόβλεπτα μονοπάτια και χωματόδρομους, φτάνουμε στο δημοφιλέστερο εθνικό πάρκο της Κένυας, το Μασάι Μάρα. Σε μια τεράστια έκταση 1,510 τ. χλμ. ζουν 452 είδη ζώων, εκ των οποίων τα 53 δεν συναντιούνται πουθενά αλλού. Θεωρείται το πλουσιότερο πάρκο στον κόσμο με άγρια ζώα κι ένα από τα καλύτερα της Κένυας αν όχι τοκαλύτερο. Αποτελεί συνέχεια του εθνικού πάρκου Σερενγκέτι της γειτονικής Τανζανίας.

Η πλούσια ποικιλία μεγάλων και μικρών ζώων συμπεριλαμβανομένων των «Πέντε Μεγάλων» (λιοντάρι, λεοπάρδαλη, ελέφαντας, μπούφαλο, ρινόκερος) είναι εντυπωσιακή. Μεγάλες αγέλες ζώων σε απέραντες εκτάσεις βόσκουν αμέριμνα στην απεραντοσύνη της σαβάνας. Μικρόσωμες, πανέμορφες γαζέλες με το αθώο βλέμμα βόσκουν δίπλα από συμπαθητικές καμηλοπαρδάλεις, γοητευτικές ζέβρες, γιγαντιαίους ελέφαντες, μπαμπουίνους, αντιλόπες, γκνου, ελάφια, γαζέλες ιμπάλα, αγριόχοιρους, τσακάλια, άσχημες ύαινες και χιλιάδες άλλων χορτοφάγων ζώων. Πουλιά, κούντου τιτιβίζουν ερωδιοί, κορμοράνοι όλα μαζί σ’ ένα οργιώδες φυσικό περιβάλλον μεταξύ ουρανού και γης.

Το πάρκο διασχίζει ο ποταμός Μάρα ο οποίος, εκτός των ψαριών και άλλων ζώων φιλοξενεί κροκόδειλους και ιπποπόταμους. Οι ιπποπόταμοι είναι από τα πιο απρόβλεπτα ζώα και τραυματίζουν αρκετούς ανθρώπους κάθε χρόνο. Οι συναρπαστικές εικόνες που αντικρίζουμε, είναι ακριβώς όπως αυτές που είδαν οι πρώτοι θρυλικοί εξερευνητές και μάς ανταμείβουν στο πολλαπλάσιο, από το κοπιαστικό ταξίδι ως εκεί.

Ο βασιλιάς λιοντάρι
Δεν θα μπορούσαμε να ολοκληρώσουμε το σαφάρι, χωρίς να υποβάλουμε τα σέβη μας στους μεγαλοπρεπείς βασιλιάδες της ζούγκλας, τα υπερήφανα λιοντάρια, με το αγέρωχο παράστημα και την εντυπωσιακή πλούσια χαίτη. Στο πάρκο Μασάι Μάρα ζουν τα περισσότερα λιοντάρια της Κένυας.
Και να, το έμπειρο μάτι του οδηγού μας Τζόσουα, που δεν σταματάει λεπτό την αναζήτηση, εντοπίζει μια αγέλη από λιοντάρια σε μια συστάδα θάμνων με ακακίες. Αμέσως σημάνει συναγερμός. Η μεγάλη στιγμή που περιμέναμε όλοι με τόση αγωνία, επιτέλους έφθασε. Πλησιάζουμε με προσοχή τον στόχο μας. Σε λίγα λεπτά καμιά δεκαριά άλλα αυτοκίνητα που ειδοποιήθηκαν προφανώς από τον ασύρματο, πλησιάζουν τη λιονταροπαρέα. Η κορύφωση του σαφάρι με την επιχείρηση «βασιλιάς λιοντάρι» φαίνεται να στέφεται με κάθε επιτυχία. Σε απόσταση αναπνοής από τα ζώα αρχίζει το ασυγκράτητο φωτογραφικό πυρ ομαδόν. Οι φωτογραφικές μηχανές παίρνουν φωτιά. Κανείς δεν μιλάει. Όλοι είναι σε υπερένταση. Τα φλας και τα κλικ των φωτογραφικών μηχανών δεν έχουν τελειωμό. Τα λιοντάρια αγέρωχα χωρίς να δείχνουν τα δόντιά τους, μάς φέρονται προκλητικά αδιάφορα!
Όπως μας εξηγεί ο Τζόσουα τα λιοντάρια ζουν σε μικρές ομάδες οι οποίες αποτελούνται από θηλυκά, τα νεογνά και ένα ή περισσότερα αρσενικά. Οι λέαινες φροντίζουν τα νεογνά μέχρι την ενηλικίωσή τους και διατηρούν αρμονικές σχέσεις με όλα τα αρσενικά της ομάδας.

Την ημέρα τα λιοντάρια τεμπελιάζουν, παίζουν ή ελέγχουν την απέραντη οριοθετημένη περιοχή τους. Για κυνήγι βγαίνουν τη νύχτα. Στο κυνήγι συνεργάζονται μεταξύ τους και συνήθως επιτίθενται πρώτα τα θηλυκά. Τα αρσενικά όμως είναι εκείνα που δοκιμάζουν πρώτα το «πιάτο».
Έκπληξη στην έκπληξη
Είμαστε κοντά στην περιοχή όπου κάθε Ιούλιο και Αύγουστο όπου έως και τρία εκατομμύρια ζώων (βοειδή χορτοφάγα γκνου κ.ά) μεταναστεύουν από τη γειτονική Τανζανία, ακολουθώντας τις αλλαγές των βροχοπτώσεων, για να επιστρέψουν στην αφετηρία τους μέσα στον Οκτώβριο.

Στη σκιά ενός δέντρου ο οδηγός μας εντοπίζει δυο τσιτά। Η στιγμή για μας είναι πάλι ξεχωριστή. Καρέ, καρέ με τα επιβλητικά και πανέμορφα αιλουροειδή και ο θαυμασμός μας είναι μεγάλος. Το τσιτά ή γατόπαρδος είναι το ταχύτερο ζώο του πλανήτη. Αναπτύξει ταχύτητα μέχρι και 115 χιλιόμετρα την ώρα.
Προχωρούμε αργά και έκπληξη στην έκπληξη, οδηγός μας σταματά σε μια συστάδα δέντρων. Μάς δείχνει μια σπάνια, εντυπωσιακή λεοπάρδαλη σκαρφαλωμένη στο κορμό ενός δέντρου, τέλεια καμουφλαρισμένη. Ούτε που θα το παίρναμε χαμπάρι, αν δεν μας το υποδείκνυε. Αφού ρίξαμε κι εδώ αφειδώς τα φωτογραφικά μας πυρά, ξανοιχτήκαμε στη γύρω σαβάνα.

Μια πολυπληθής αγέλη από γιγαντιαίους ελέφαντες μας καθηλώνει। Παρακολουθούμε από απόσταση ασφαλείας το μεγάλο αυτό καραβάνι από ελέφαντες. Το μεγαλύτερο (μέχρι και 6 τόνους βάρος) θηλαστικό της ξηράς, μόνο με τη δύναμη της προβοσκίδας του μπορεί άνετα να αναποδογυρίσει το αυτοκίνητο μας και με τους τεράστιους (μέχρι 3 μέτρα) χαυλιόδοντες του να μας περάσει σαν οβελίες.
Ένας πελώριος ελέφαντας σκάβει το χώμα με τους χαυλιόδοντές του προσπαθώντας να εξορύξει το απαραίτητο αλάτι για συμπλήρωμα της διατροφής του. Ξαφνικά, έντρομοι τον βλέπουμε να κατευθύνεται προς το μέρος μας με απειλητικές διαθέσεις. Χωρίς χρονοτριβή ο οδηγός μας στρίβει απότομα και γινόμαστε καπνός. Μας εξηγεί ότι ο συγκεκριμένος ελέφαντας είχε ακράτεια ούρων και δεν ήταν στα χάι του, αφού η καλή του σύντροφός μάλλον δεν του καθότανε.
Σε χωριό των Μασάι
Οι ψηλόλιγνοι Μασάι με τα ξεχειλωμένα αφτιά, μια από τις 40 τόσες φυλετικές ομάδες της Κένυας, αληθινοί άρχοντες της σαβάνας θεωρούνται η διασημότερη, ίσως, φυλή της Κένυας। Τους περιβάλλει η φήμη των θαρραλέων και υπερήφανων πολεμιστών. Δεν θα μπορούσε ίσως να είναι και διαφορετικά, αφού για αιώνες τώρα καταφέρνουν να επιβιώνουν σ’ ένα περιβάλλον επικίνδυνο, όχι και τόσο φιλόξενο. Η λέξη «Μαασάι» προέρχεται από τη λέξη «Μαά-σάι» η οποία σημαίνει «ο λαός μου». Η ομιλούσα γλώσσα των Μασάι είναι επίσης γνωστή ως «Μαά».

Μακριά από την τεχνολογία και τις σύγχρονες ανέσεις της ζωής, εξακολουθούν πεισματικά τον πρωτόγονο απλοϊκό τρόπο ζωής μέσα από τις παραδόσεις του αρχαίου πολιτισμού τους. Οι Μασάι, ημινομαδική φυλή 900.000 άτομα (οι μισοί ζουν στη γειτονική Τανζανία) ασχολούνται με την κτηνοτροφία.

Ντυμένοι με τις παραδοσιακές στολές τους, οι άνδρες φορούν τη σούκα, ένα είδος λεπτής κουβέρτας σε καρό αποχρώσεις του κόκκινου και οι γυναίκες ενδύματα και κολιέ με πανέμορφους χρωματισμού. Μάς υποδέχονται με επικεφαλής τον αρχηγό τους στον κυκλικό περιτοιχισμένο με κλαριά καταυλισμό τους. Γύρω, γύρω είναι οι καλύβες που έχτισαν οι γυναίκες τους με κλαδιά, καλάμια, πηλό και κοπριά των αγελάδων. Στη μέση ένας τεράστιος κενός χώρος που αποτελεί το μαντρί για τα ζώα.

Άνδρες και γυναίκες χορεύουν για μας. Σ’ ένα ανδρικό χορό οι άνδρες κάνουν ψηλά κατακόρυφα άλματα, τρεμοπαίζοντας τους ώμους, ενώ οι υπόλοιποι τους συνοδεύουν με ρυθμικό τραγούδι που περισσότερο μοιάζει με ψαλμωδία.

Οι απορίες μας είναι πολλές και οι ερωτήσεις μας ατέλειωτες. Όπως μας εξηγούν, το βασικό τους διαιτολόγιο απαρτίζεται από αγελαδινό γάλα και αίμα καθώς και από μουρσίκι, ένα τονωτικό ποτό που φτιάχνεται από γάλα ζυμωμένο με αγελαδινά κάτουρα και στάχτη. Βάφουν τα μαλλιά αλλά και το σώμα τους με κόκκινη βαφή από ώχρα και λίπος. Οι Μασάι ακρωτηριάζουν τα γεννητικά όργανα των νεαρών κοριτσιών τους.

Η επίσκεψή μας στους Μασάι είναι μια πρωτόγνωρη κι ανεπανάληπτη εμπειρία. Στην εποχή μας, που ο τεχνολογικός πολιτισμός επεκτείνεται συνεχώς σε βάρος της φύσης, είναι ευτύχημα που γίνονται προσπάθειες από πολλές οργανώσεις και διεθνείς οργανισμούς για να διασωθεί η κληρονομιά των Μασάι.



Ζούγκλα και πολιτισμός
Το μαγευτικό σαφάρι τελείωσε. Αφήνουμε τη ζούγκλα και την κοινωνία των άγριων ζώων και ξεκινούμε το ταξίδι της επιστροφής. Είμαστε και πάλι στον σύγχρονο πολιτισμό! Στην αγγελικά πλασμένη κοινωνία των ανθρώπων χωρίς σαρκοβόρα, χωρίς κανόνες του ισχυρού, χωρίς άδικους νόμους…

Αυτά που είδαμε και οι εμπειρίες που ζήσαμε είναι πια χαραγμένα βαθιά στην ψυχή μας. Το μεγαλείο της φύσης που φαίνεται να μην εκτιμούσαμε σωστά και όσο θα έπρεπε, άγγιξε τις καρδιές μας.

Οι αμέτρητες φωτογραφίες που βγάλαμε και κάθε μια έχει τη δική της ιστορία, θα ξυπνούν για πολλά χρόνια ωραίες αναμνήσεις από την επαφή μας με την παρθένα φύση και τους γλυκούς ανθρώπους της χώρας. Θα μας θυμίζουν έντονα την άγρια ζούγκλα, που κατάφερε να ημερέψει τις ψυχές μας και να κάνει σοφότερη την αντίληψή μας για τον κόσμο μας.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ
ΥΓΕΙΑ: Επιβάλλεται ο εμβολιασμός κατά του κίτρινου πυρετού, του τύφου και απαραίτητη φαρμακευτική αγωγή για τη μαλάρι.
ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ: Διεθνής κωδικός κλήσης +254. Για να τηλεφωνήσετε από την Κένυα χρησιμοποιείστε τον κωδικό +000. Στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας υπάρχει τηλεφωνική κάλυψη για τα κινητά ακόμη και στη ζούγκλα.
ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΑ ΒΙΖΕΣ: Χρειάζεται βίζα και μπορεί να εκδοθεί από την Πρεσβεία της Κένυας στην Αθήνα ή μέσω του Προξενείου της Κένυας στην Κύπρο.
ΝΟΜΙΣΜΑ: Κενυάτικο σελίνι (KES) (υποδιαιρείται σε 100 σεντ), 1 Κυπριακή £ = 160 Κενυάτικα σελίνια, 1 € = 92।895 Κενυάτικα σελίνια. Καλό είναι κατά την άφιξή σας να αλλάξετε στο αεροδρόμιο χρήματα σε τοπικά νομίσματα για τις πρώτες συναλλαγές σας (φιλοδωρήματα κ.λπ.). Όλες οι πιστωτικές κάρτες είναι αποδεκτές στα ξενοδοχεία και τα περισσότερα καταστήματα.
ΩΡΑΡΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ: 9:00 – 1:00 και 2:00 με 5:00 Δευτ. – Παρ.
ΩΡΑ: Το Καλοκαίρι δεν υπάρχει διαφορά ώρας με την Κύπρο, ενώ τον χειμώνα είναι + 1 ώρα.
ΚΑΙΡΟΣ: Ο καιρός ολόχρονα είναι γενικά καλός και ευχάριστος αφού η χώρα χωρίζεται στη μέση περίπου από τον Ισημερινό। Βροχές παρατηρούνται τους μήνες Μάρτιο-Μάιο και Οκτώβριο-Νοέμβριο. Οι μεγαλύτερες θερμοκρασίες είναι το Σεμπτέμβριο. Η πρωτεύουσα Ναϊρόμπι με μέση θερμοκρασία όλο το χρόνo 13-28C, προσφέρει δροσερά βράδια Ιούλιο και Αύγουστο. Υπόψη, όταν στην Κύπρο είναι καλοκαίρι, εκεί είναι χειμώνας.
ΡΕΥΜΑ: 220V αλλά σε ορισμένα ξενοδοχεία χρειάζονται μετασχηματιστές, που μπορείτε να τους προμηθευτείτε από το γραφείο υποδοχής του ξενοδοχείο.
ΝΕΡΟ: Πίνετε μόνο εμφιαλωμένο, ακόμη και για πλύσιμο των δοντιών σας.
ΑΓΟΡΕΣ: Ημιπολύτιμοι λίθοι, κοσμήματα, ξυλόγλυπτα, περίτεχνα σκαλιστά σε σκληρό ξύλο –έβενο- αλλά και είδη λαϊκής τέχνης, τραπεζομάντιλα, καφέ, τσάι κ.ά. Το παζάρεμα είναι τρόπος ζωής.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ: Η αστική συγκοινωνία δεν παρέχει ασφάλεια. Τα ταξί δεν έχουν ταξίμετρο, γι’ αυτό να συμφωνείτε εκ των προτέρων το κόμιστρο το οποίο θα σας γνωρίζει ο υπάλληλος του ξενοδοχείου. Υπάρχουν κρατικά, ιδιωτικά και πειρατικά ταξί.
ΦΙΛΟΔΩΡΗΜΑΤΑ: Οι Σερβιτόροι παίρνουν ως φιλοδώρημα το 10% περίπου του λογαριασμού. Για τους αχθοφόρους κ.ά. εξαρτάται από εσάς. Πάντως το μεγαλύτερο φιλοδώρημα το παίρνει ο οδηγός/συνοδός στο σαφάρι.
ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ: Υπάρχουν μοντέρνα νυχτερινά κέντρα και εστιατόρια. Όμως, η επίσκεψη στο παραδοσιακό εστιατόριο Carnivore στο Ναϊρόμπι όπου μεταξύ άλλων θα απολαύσετε κρέας από ζέβρες, αγριοβούβαλα, καμηλοπαρδάλεις, στρουθοκαμήλους αλλά και κροκόδειλους είναι μαστ.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ – ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ
Ένα από τα εθνικά πάρκα της χώρας και σίγουρα το Μασάι Μάρα και τη Λίμνη Νακούρου.

ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ευχάριστη όσο και συγκινητική ήταν η έκπληξη μας όταν συναντήσαμε το κλιμάκιο των Γιατρών του κόσμου-Κύπρου στην ορθόδοξη κλινική της Ριρούτα στο Ναϊρόμπι, να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εθελοντικώς και αφιλοκερδώς στους πάσχοντε. Η ευαισθητοποίηση των γιατρών αυτών αποτελεί πολύτιμο βάλσαμο στις πληγές των πολυβασανισμένων πασχόντων συνανθρώπων μας.
Με την ομάδα εθελοντών της Οργάνωσης "ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - Κύπρου. Ήταν η τέραρτη αποστολή στην Κένυα της οργάνωσης Κύπρου και σκοπός του κλιμακίου ήταν η αποπεράτωση έργων υποδομής με την εγκατάσταση μόνιμης οδοντιατρικής μονάδας και άλλων τμημάτων (Αύγουστος 2007).

Στη φωτογραφία από αριστερά η ρεπόρτερ Κάτια Χριστοδούλου, η οδοντίατρος Όλγα Σοφοκλέους, ο οδοντίατρος Γιώργος Γεωργίου, η Πόπη Νικολαΐδου, ο δρ Ματθαίος Δημητριάδης και ο Φοίβος Νικολαΐδης. Απουσίαζε ο παιδίατρος Πέτρος Ιακωβίδης.
Φοίβος Νικολαΐδης
Safari

















Wednesday, February 13, 2008

Trapezounta - Pontos

Pontic Hellenism in the Black Sea area now part of Georgia and the Ukraine dates back to mythology and legend of the Golden Fleece. There were Greek colonies on the shores of that sea then known as Euxinos Pontos as early as the 5th century B.C. By the 4th century the kingdom of Pontos was flourishing. In Byzantine times a large number of Greeks of Asia Minor were Pontians. In 1204, Alexios (I) and his brother David, of the imperial Komninos family, founded the Pontic state Trebizond (Trapezounta). When the Byzantines returned to the throne in 1261, Trebizond remained more or less independent, although it paid occasional tribute to Constantinople. The kingdom prospered, for it was the trade route to the Far East from Anatolia and to Europe from the Middle East through Russia. In 1461, fell to the Turks.
At the start of the 20th century until 1916, there were still 750,000 Greeks in now-Turkish Pontos.
People are surpsised to discover the existence of crypto-Christian population of greek origin who have preserved their greek language and customs in Pontos area.

Η Τραπεζούντα είναι πόλη της Μικράς Ασίας στις ακτές του Ευξείνου Πόντου, στη σημερινή Τουρκία. Παλιά ελληνική αποικία κατά την Αρχαιότητα, πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών, μεγάλο αστικό και πολιτιστικό κέντρο των Ελλήνων Ποντίων μέχρι το 1922 και την Μικρασιατική Καταστροφή. Η σημερινή πόλη είναι συνέχεια της αρχαίας πόλης, που ήτανε χτισμένη πάνω σε τραπεζοειδές οροπέδιο στο οποίο ίσως να οφείλει και το όνομά της.

Προσκύνημα στην Τραπεζούντα

Του Σπύρου Αθανασιάδη
Δημοσιογράφου
*

Ο επαναληπτικός αγώνας ου ΑΠΟΕΛ με την Τραπζονσπόρ, έδωσε την ευκαιρία στον υπογράφοντα και σε άλλους εκατόν περίπου Ελληνοκύπριους να επισκεφθούν την πρωτεύουσα του Πόντου, την Τραπεζούντα.

Στο σημερινό μου σημείωμα θα ήθελα να αναφερθώ στην Τραπεζούντα όπως την έζησα για τρεις περίπου μέρες και στα όσα μπόρεσα να πληροφορηθώ από κρυπτοχριστιανούς που μου αποκάλυψαν την ταυτότητά τους. Όπως είναι αδιανόητο σε Έλληνα ορθόδοξο να επισκεφθεί την Κωνσταντινούπολη και να μην συμπεριλάβει την Αγία Σοφιά, έτσι είναι αδιανόητο και για τον Έλληνα που επισκέπτεται την Τραπεζούντα να μην μεταβεί και στην ελληνικότατη Ματσούκα (σήμερα Μάτσκα) και να μην προσκυνήσει στην Παναγία Σουμελά.


Ήταν επόμενο λοιπόν να επισκεφθούμε κι εμείς τον ιερό αυτό χώρο και να ανάψουμε νοερά το κερί μας στη Θεομήτορα. Ο δρόμος που οδηγεί στη Μονή είναι μαγευτικός αφού περνά δίπλα από ποτάμια και δάση.

Η Παναγία Σουμελά χρονολογείται από το 385 μ.Χ. και κατ’ άλλους από το 472 μ.Χ. Το επιβλητικό αυτό οικοδόμημα που σεβάστηκαν οι αιώνες οδηγείται προς τελική καταστροφή από τα γειτονικά λατομεία και τη χρήση δυναμίτη σε αυτά. Τα λατομεία βρίσκονται σε απόσταση δύο χιλιομέτρων και κάθε έκρηξη δυναμίτιδας ισοδυναμεί με σεισμό έντασης 3,5 βαθμών στην κλίμακα Ρίχτερ, σύμφωνα με καθηγητή γεωλογίας του Πανεπιστημίου Μαύρης Θάλασσας (εφημ. Ραντικάλ 30.9.01).
*

Οι ζημιές στη Μονή ανάγκασαν τις τουρκικές αρχές να απαγορεύσουν τη χρήση εκρηκτικών υλών (1998). Στις 24.4.2001 ο ιδιοκτήτης του λατομείου περιφερειάρχης Ματσούκας του Κόμματος Μητέρας Πατρίδας Μουράτ Αλτίντας, πέτυχε την ακύρωση της απόφασης και δυστυχώς, σήμερα η περιοχή σείεται από τις εκρήξεις, ό,τι και αν σημαίνει αυτό για την Παναγία Σουμελά. Η συμφωνία μεταξύ Νομαρχίας και Αλτίντας προνοεί τη χρήση δυναμίτη, αρκεί να ενημερώνεται προ τούτο η στρατοχωροφυλακή.

Στη Μονή συνεχίζονται έργα συντήρησης και αναστήλωσης υπό ην αιγίδα της Ουνέσκο και ο μεγαλύτερος χώρος είναι καλυμμένος με σκαλωσιές. Σήμερα, η Παναγία Σουμελά είναι από τα πλέον σημαντικά αξιοθέατα της Τουρκίας και το κυριότερο της ευρύτερης περιοχής Τραπεζούντας και Πόντου με δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες κατ’ έτος. Οι Τούρκοι έχουν μετατρέψει τη Μονή σε μουσείο με είσοδο τρία δολάρια ή πέντε λίρες Τουρκίας.

Εκτός από τη Μεγαλόχαρη της Τραπεζούντας μάς δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφθούμε και την Αγία Σοφία, η οποία βρίσκεται σε ένα ύψωμα στα δυτικά ου Κέντρου και σε μικρή απόσταση από το στάδιο της πόλης. Πρόκειται για τον πλέον καλοδιατηρημένο ναό στην Τραπεζούντα ο οποίος επί Οθωμανών μετατράπηκε σε τζαμί. Το 1964 μετατράπηκε σε μουσείο μετά από τη συντήρηση της αρχαιολογικής αποστολής ου Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου.

Σύμφωνα με τουρκικές πηγές, κατά την κατάληψη της πόλης από τους Ρώσους (1916-1918) χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη. Διάφορες ταφόπετρες Ελλήνων και Αρμενίων που ανακαλύφθηκαν κατά τις εργασίες έργων οδοποιίας, μεταφέρθηκαν στο προαύλιο του ναού. Αρκετές νωπογραφίες (13ος αιώνας) έχουν καταστραφεί, όσες όμως σώζονται, καθαρίστηκαν και συντηρήθηκαν κατά τα έτη 1957-1963.

Θαυμάσαμε τα βυζαντινά τείχη των Κομνηνών και τον τάφο της Μαρίας, συζύγου ου Βαγιαζίτ του Β’ (1481-1512). Η Μαρία αναγκάστηκε να ασπαστεί τον μωαμεθανισμό και πήρε το όνομα Γκιουλμπαχάρ. Το μαυσωλείο και το παρακείμενο τζαμί φέρουν ο όνομά της.
Προσευχηθήκαμε νοερά στο ναό της Αγίας Άννας που βρίσκεται στην αγορά της πόλης και παραμένει κλειστός, ενώ επισκεφθήκαμε δύο ελληνικά αρχοντικά. Το ένα χρησιμοποιείται ως μουσείο, (καθ΄ ότι σε αυτό διέμενε ο Κεμάλ κατά τις επισκέψεις του στην Τραπεζούντα το 1934 και 1937). Το άλλο είναι το μουσείο της πόλης.

Αξιόλογα τα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα της Τραπεζούντα. Κάποια από αυτά παραμένουν ως τέτοια ενώ κάποια χρησιμοποιούνται από δημόσιες υπηρεσίες. Το γνωστό θέατρο της πόλης χρησιμοποιείται σήμερα ως αίθουσα για γαμήλιες δεξιώσεις, η ελληνική Τράπεζα στεγάζει τα γραφεία της τουρκικής ls Bankasi, το ελληνικό προξενείο βρίσκεται στην πλατεία της πόλης αλλά είναι ετοιμόρροπο...
*

Κάθε στενό και κάθε γωνιά της Τραπεζούντας μαρτυρεί την ελληνικότητά της. Εκατοντάδες οι εκκλησίες, οι περισσότερες ισοπεδώθηκαν και με τα οικοδομικά υλικά τους ανήγειραν σπίτια ή περιφράξεις κήπων.

Άγιος Ευγένιος

Υπάρχουν πολλοί κρυπτοχριστιανοί

Τόσο στη Τραπεζούντα όσο και σε διάφορες περιοχές της Τουρκίας είναι πιθανό να συναντήσετε κρυπτοχριστιανούς αρκεί να σας εμπιστευτούν και να σας αποκαλύψουν το μυστικό τους. Οι σημερινοί κρυπτοχριστιανοί είναι παιδιά, εγγόνια ή δισέγγονα των εξισλαμισθέντων Ελλήνων και Αρμενίων. Εμφανίζονται ως μουσουλμάνοι, οι άνδρες περιτομούνται, εκτελούν τα θρησκευτικά καθήκοντα που επιτάσσει το Ισλάμ αλλά δεν λησμονούν τον Χριστιανισμό. Σε κάποιο σημείο του σπιτιού ή του καταστήματός τους, θα βρίσκεται κρυμμένη κάποια εικόνα που γι’ αυτούς είναι ο πιο ιερό κειμήλιο ενδεχομένως δε να είναι και η μόνη κληρονομιά από τον πατέρα ή παππού τους.

Για τους κρυπτοχριστιανούς καθήκοντα ληξιαρχικού αρχείου αποτελούσαν τα εικονίσματα στο πίσω μέρος των οποίων ήταν γραμμένο το γενεαλογικό δένδρο της οικογένεια। Οι κρυπτοχριστιανοί του Πόντου λέγονται Κλωστοί ή Γυριστοί, τουρκικά δε, Domme. Ο μεγαλύτερος αριθμός τους διαμένει στην Τόνια, περιοχή που βρίσκεται κάπου 50 χιλιόμετρα από την Τραπεζούντα. Οι κάτοικοι εδώ ομιλούν την ελληνική, αλλά ο άγρυπνο μάτι των ανδρών της ασφάλειας και της τοπικής στρατοχωροφυλακής τούς εξαναγκάζει να είναι αρκετά προσεκτικοί στις επαφές τους με τους Έλληνες που τους επισκέπτονται. Περισσότερο ελεύθεροι είναι όσοι κατοικούν στην Τραπεζούντα ή τις άλλες μεγαλουπόλεις. Αρκετούς μπορούμε να συναντήσουμε στη Ματσούκα.

Εκτενές ρεπορτάζ για τους Έλληνες του Πόντου δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΑΚΤΟΥΕΛ (29।10।1992) με τις μαρτυρίες ου ανταποκριτή του από επίσκεψη στο χωριό Ισκεντερλί, την ελληνικότατη κωμόπολη Αλεξανδρινή.

Οι κάτοικοι εδώ εξισλαμίστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά μέχρι σήμερα ως μητρική τους γλώσσα έχουν την ελληνική ποντιακή. Τα χωριά του φέρουν ελληνικές ονομασίες άσχετα αν οι τουρκικοί χάρτες αναφέρονται σε αυτά με την τουρκική τους ονομασία. Όταν πέρσι ο Ερντογάν επισκέφθηκε το χωριό του, οι συγχωριανοί του τον υποδέχτηκαν με τεράστιο πανό που έγραφε «POTAMOS A HOS GELDINIZ» («Καλώς ήλθατε στον Ποταμό»). Οι δημοσιογράφοι του ζήτησαν να τους εξηγήσει για πιο λόγο οι κάτοικοι χρησιμοποιούν την ονομασία Ποταμός και όχι Ντερέμπογιου όπως λέγεται τουρκικά. Και ο Ταγίπ Ερντογάν απάντησε ότι «οι γέροι έχουν συνηθίσει τις παλιές ονομασίες των χωριών». Δυστυχώς για τον ίδιο οι περισσότεροι της υποδοχής ήταν νέοι.

Στην Τραπεζούντα μου δόθηκε η ευκαιρία να συναντήσω και κουβεντιάσω για αρκετή ώρα με έναν κρυπτοχριστιανό, του οποίου τα στοιχεία θα αποφύγω να αποκαλύψω για ευνοήτους λόγους.

Σπύρος Αθανασιάδης
Δημοσιογράφος

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Ο Φιλελεύθερος" 3.9.2006

Pontos

Tuesday, February 5, 2008

A hypersonic passenger jet

A2 new supersonic passenger jet can fly from Europe to Australia in less than 5 hours

A hypersonic jet that can fly from Europe to Australia in less than 5 hours was unveiled this week by scientists at Reaction Engines based in Oxfordshire, southern England.

The British engineers say the A2 plane will be able to carry up to 300 passengers at a top speed of nearly 4,000 miles per hour (6,400 kmh), at five times the speed of sound. The speed means no windows for passengers, but designers may put flat-screen televisions in place of the windows to simulate outdoor views, giving the impression of seeing outside.

The A2, nick-named the LAPCAT (Long-Term Advanced Propulsion Concepts and Technologies) project, is being backed by the European Space Agency and should be available for deployment within the next 25 years.

Currently to fly from the UK to Australia can take as long as 22 hours and often requires passengers to catch a connecting flight somewhere along the way.

The new A2 plane operates on ecologically-friendly liquid hydrogen and is 143 metres long – around twice the size of the biggest current jets at the moment.

It could fly non-stop for up to 12,500 miles (20,000 km) and fares, priced at £3,500, sterling pounds (4,700 euros, 6,900 dollars) would be comparable with current first class tickets on standard flights.

"The A2 is designed to leave Brussels international airport, fly quietly and subsonically out into the north Atlantic at mach 0।9 before reaching mach 5 across the North Pole and heading over the Pacific to Australia,". The flight time from Brussels to Australia would be four hours and 40 minutes.


Καλλιτεχνική απεικόνιση του υπερηχητικού αεροπλάνου Α2 που όταν ολοκληρωθεί θα διανύει την απόσταση Βρυξέλλες- Σίδνεϊ σε λιγότερο από πέντε ώρες

Νέο επιβατικό, υπερηχητικό Α2 θα αναπτύσσει ταχύτητα Μach 5

Με ταχύτητα πέντε φορές πιο μεγάλη από την ταχύτητα του ήχου

Τα σχέδια ενός νέου «επαναστατικού» επιβατικού αεροσκάφους βγαλμένου από ταινία επιστημονικής φαντασίας παρουσίασε πριν λίγες μέρες η βρετανική εταιρεία Reaction Engines, με έδρα το Oxfordshire, στη νότια Αγγλία. Το αεροπλάνο θα καλύπτει την απόσταση από την Ευρώπη ως την Αυστραλία σε λιγότερο από πέντε ώρες.

Οι Βρετανοί μηχανικοί δηλώνουν ότι το νέο αεροσκάφος με τον κωδικό Α2 θα μεταφέρει 300 επιβάτες με ανώτατο όριο ταχύτητας που θα πλησιάζει τα 4,000 μίλια την ώρα (6,400 χλμ ), πέντε φορές πιο μεγάλη από την ταχύτητα του ήχου.

Το φουτουριστικό τζετ δεν θα διαθέτει παράθυρα λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που θα αναπτύσσονται από την τριβή του αέρα στην άτρακτο. Έτσι εναλλακτική λύση που μελετάται είναι στη θέση των παράθυρων να τοποθετηθούν οθόνες υψηλής ανάλυσης, που θα δείχνουν την εικονική πραγματικότητα της εξωτερικής θέας.

Ανάμεσα στους χρηματοδότες του προγράμματος είναι και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ΕSΑ). Το πρωτοποριακό αεροσκάφος θα είναι έτοιμο να αρχίσει τις πτήσεις στα επόμενα περίπου 25 χρόνια.

Το Α2 θα είναι ένα «πράσινο» αεροσκάφος, φιλικό προς το περιβάλλον αφού θα χρησιμοποιεί ως καύσιμη ύλη το υδρογόνο (καύσιμο φιλικό προς στο περιβάλλον), ενώ θα έχει αυτονομία 20.000 χλμ. Η άτρακτος θα έχει μήκος 143 μέτρα, δηλαδή διπλάσιο από το μήκος που έχουν τα μεγαλύτερα σημερινά αεροπλάνα. Θα μπορεί να πετάξει χωρίς σταθμό μέχρι και 12,500 μίλια (20,000 χ.λμ.).

Σήμερα, για να ένα αεροπορικό ταξίδι από το Λονδίνο στην Αυστραλία μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 22 ώρες και πολλές φορές οι επιβάτες χρειάζεται να κάνουν ενδιάμεσο σταθμό.

Το ταχύτατο αεροπλάνο Α2 είναι σχεδιασμένο να αναχωρεί από το Διεθνές Αεροδρόμιο των Βρυξελλών, να πετά ως τον Βόρειο Ατλαντικό σε υποηχητική ταχύτητα κάτω του ενός Μach και στη συνέχεια θα αυξάνει την ταχύτητά του κατευθυνόμενο προς τον Βορρά, πιάνοντας τελικά τα Μach 5 επάνω από τον Βόρειο Πόλο, για να κατευθυνθεί προς την Αυστραλία μέσω Ειρηνικού, προσπερνώντας την αμερικανική ήπειρο. Η ταχύτητα ενός Μach αντιστοιχεί σε 1.225 χλμ./ώρα.

Το θετικό για τους ταξιδιώτες είναι ότι η εταιρεία υποστηρίζει ότι δεν θα χρειαστεί να πληρώσουν περισσότερα από ό,τι κοστίζει σήμερα η πρώτη θέση στις πτήσεις Ευρώπης- Αυστραλίας, δηλαδή ένα ποσόν γύρω στις πέντε χιλιάδες ευρώ.

Sonic Boom

Saturday, February 2, 2008

Lefkosia - Cyprus

The divided capital of Cyprus



Lefkosia (Nicosia) the Latin equivalent of the Greek name Lefkosia, is the capital of Cyprus, a status it has enjoyed for 1000 years since the 10th century, though its beginnings date back 5000 years to the Bronze centre. It lies roughly in the centre of the island in the Mesaoria Plain, flanked by the beautiful northern range of Kyrenia mountains with its distinctive 'Toy' the five finger interest. There are various suggestions as to the origin of the name Nicosia - or 'Lefkosia' in Greek - but the most likely one is linked to the popular tree, the tall 'Lefki ' which once adorned the city.

For the last three decades, since the Turkish invasion of 1974, it has been a divided capital. Built as a fortress, the only town on the island located inland, it has weathered a long list of conquerors, Phoenicians, Assyrians, Persians, Egyptians, Romasns, Arabs, the Frankish Lusignan dynasty, Venetians and Ottoman Turks al held sway over Cyprus before British colonial rule in the 19th century. All, and to varying degrees, have left their mark on the city.

The most significant influences on modern Nicosia date from the 15th ad 16th centuries. Under the Lusignans, the capital saw the construction of a number of palaces, mansions, churches and monasteries.

Faced with the threat of Ottoman Turk invasion, the Venetians military planners decided to create a defensive line around the city. Impressive as Nicosia's defenses were, however, they were unable to keep out the Ottomans. Nicosia fell in 1570 and a period of Ottoman rule followed lasting until the arrival of the British in 1878.


Since the independence in 1960 Nicosia has grown into a bustling cosmopolitan European city yet it remains compact enough to be explored on foot.

It is situated roughly in the middle of the island and is the seat of the government as well as being the main business centre. Lefkosia has the unwelcome distinction of being the only divided capital city in the world. Since the Turkish invasion of 1974 its northern part is under occupation and is separated from the south by a United Nations patrolled buffer zone.


Within the large area encircled by the strong bastion walls that served to protect the town for centuries are many places of great historic interest.


The central Eleftheria Square links old Nicosia with the elegant modern city that has grown up outside the walls, where hotels, offices restaurants and gardens blend happily with the fine old houses and colonial buildings of this cosmopolitan city.


Where to go

The Old City of Nicosia is surrounded by a complete star shape walls (referred to as 'The Walls') built by the Venetians in 1567 in their effort to fortify the city against a threatened Ottoman invasion। The Walls have eleven heart shaped bastions and three gates.

Famagusta Gate or Porta Julia, the biggest and most elaborate of the 3 is since 1982 the Cultural Centre of the Municipality of Nicosia. The other two gates are Paphos Gate at west situated by the Green Line and Kerynia Gate to the North, today in the occupied area of the city. The Nicosia Town Hall is built on one of them, the Bastion Davila, overlooking Eleftheria Square.

Chrysaliniotissa area

Near the Famagusta Gate the quarter takes its name from the oldest Byzantine church in Nicosia, dedicated to "Our Lady o the Golden Flax". Built in 1463 by the Greek origin Lusignan Queen Eleni Paleologina. Followin th signs near the church you will find the Chrysaliniotissa Crafts Centre. Numerous taverns and bars are also to be found near this area.

Archiepiskopos Kyprianos Square

The square in front of the Archbishopric Palace, where monuments and buildings of historical and religious interest abound, including the Ethnographic Museum of Cyprus, the Natioanl Struggle Museum and Agios Ioannis Cathedral as well as The Pancyprian Gymnasium Museum.

Laiki Yitonia (Folk neighborhood)

Restored pedestrian area within the walled city, east of Eleftheria Square. Charming winding alleys with traditional houses and shops, restaurants, galleries, all lovingly restored as typical examples of Cypriot urban architecture of a bygone, more graceful age.

Museums

The Cyprus museum, Makarios III cultural foundation, The Byzantine museum, The Europian art gallery, The Greek independence war gallery, Cyprus folk art museum
Ledra museum observatory, The national struggle (EOKA) museum, The house of Hadjigeorgakis Kornesios - Ethnological museum, The Leventis municipal museum of Nicosia, Cultural Centres & Art Galleries

Cultural

Chryssaliniotissa multicraft centre, Cyprus handicraft centre, Famagusta Gate
The municipal cultural centre, Municipal theatre, The municipal arts centre

Churches & Cathedrals

Agios Ioannis Cathedrals, Agios Kassianos church, Chrysaliniotissa church
Phaneromeni church, Trypiotis church

Emergencies
Police Fire Brigade/First aid/Ambulance 112
Forest ire reports 1407
Telephones: Country code 357
Τη Λευκωσία που αναζητώ
Του Φοίβου Νικολαΐδη

Συνήθως δεν γράφει κάποιος ταξιδιωτικές εντυπώσεις για την πόλη στην οποία ζει! Κάθε φορά, όμως, που βλέπω τα ενετικά τείχη, που περπατώ στα στενά δρομάκια της λαϊκής γειτονιάς ή που αντικρίζω την αποκρουστική διαχωριστική γραμμή που διχοτομεί τη Λευκωσία, αφουγκράζομαι τους ιστορικούς κτύπους της καρδιά της και νιώθω ένα μεγάλο χρέος στην πόλη μου.

Σαν μια αξιοπρεπέστατη κυρία, που υπομένει καρτερικά να τερματιστεί το δράμα, που χρόνια τώρα παίζεται σε βάρος της, η Λευκωσία ακολουθεί στωικά το πεπρωμένο της. Μικρή γειτονιά του πλανήτη μας, η Λευκωσία δεν είναι η λαμπερή πόλη με τα πελώρια κτίρια, τους μεγάλους δρόμους και τα ατέλειωτα πάρκα. Είναι, όμως, αρκούντως εντυπωσιακή με το πλούσιο ιστορικό παρελθόν και την πολιτιστική παράδοση που χρόνια τώρα κουβαλά στις πλάτες της. Έχει τις χάρες της και το ταμπεραμέντο της.

Περπατώντας στην πόλη και ταξιδεύοντας μέσα από τον χρόνο, προσπαθώ να αντιληφθώ όσο μπορώ καλύτερα το παρελθόν της, να ανιχνεύσω τις ρίζες μας, να καταλάβω καλύτερα την ίδια την ιστορία μας. Για 1000 τόσα χρόνια η Λευκωσία είναι η πρωτεύουσα της Κύπρου. Σήμερα, έχει το θλιβερό προνόμιο να είναι η μόνη μοιρασμένη πρωτεύουσα στον κόσμο.

Παρά το ότι δεν έχει ένα σημείο αναφοράς που να την προσδιορίζει, κάτι σαν σήμα κατατεθέν ας πούμε, εντούτοις, βρίσκω να με ενοχλεί περισσότερο που δεν διαθέτει ακόμη σύγχρονη βιβλιοθήκη, εθνική πινακοθήκη, μέγαρο μουσικής, γραμμάτων και τεχνών. Παρά την πλούσια ιστορική και πολιτιστική της κληρονομιά, εντούτοις, οι ελλείψεις αυτές την κάνουν πολύ φτωχή, όσο και αν ευημερεί οικονομικά.

Μέσα από τις σύγχρονες εικόνες της, η Λευκωσία δεν αναδεικνύει την ιστορία της και τη σημερινή της θέσης μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Η πλατεία Ελευθερίας αποτελεί ίσως το πιο τρανό παράδειγμα. Αν την αφήναμε όπως ήταν παλιά, θα ήταν ίσως πιο γραφική, παρά να βρίσκεται στην κατάσταση που είναι σήμερα. Με πληγώνει η διχοτομική γραμμή, που σαν καρφί χωμένο στο κορμί της πόλης, την περιβάλλει ασφυκτικά.

Θυμάμαι πριν το 1974 τη Λευκωσία με τα ωραία πέτρινα (από πουρί) σπίτια και τις μεγάλες αυλές γεμάτες δέντρα. Τους μυρωδάτους κήπους γεμάτους γιασεμιά, τριανταφυλλιές, βιολέτες και ματσικόριδα. Θυμάμαι τις φοινικιές που πρόβαλαν από παντού και ήταν το σήμα κατατεθέν της Λευκωσίας. Αφού όμως τις ξεριζώσαμε, τις αγοράζουμε τώρα πανάκριβα για τα πολυτελή σπίτιά μας. Η πολυτέλεια όμως από μόνη της δεν προσδίδει οποιοδήποτε πολιτιστικό χαρακτήρα στην πόλη μας.

Θυμάμαι τις οδούς Λήδρας και Ονασαγόρου, τότε, που ήταν ακόμη οι «περίπατοι» των πεζών, των ποδηλατών και των εποχούμενων με αυτοκίνητα ή μοτοσικλέτες. Θυμάμαι τα λιγοστά ζαχαροπλαστεία, τα κέντρα αναψυχής και τους κινηματογράφους, καθώς και τα θέατρα με τις επιθεωρήσεις τους.

Ανακαλώ στη μνήμη μου, όσο μπορώ καλύτερα από την παιδική μου ηλικία τη Λευκωσία, χωρίς διαχωριστικές γραμμές, φυλάκια και στρατιωτικά αναχώματα. Τότε που ο κόσμος κυκλοφορούσε ελεύθερα παντού και απολάμβανε όλες τις γωνιές της πόλης του με όλα της τα χαρίσματα.

Ανυπομονώ να δω αυτές τις γλυκές αναμνήσεις να ξαναζωντανεύουν. Να χαρώ μια ανανεωμένη πόλη, αληθινή αρχόντισσα. Να υποδέχεται με δικαιολογημένη υπερηφάνεια τους ξένους επισκέπτες. Να τη χαίρονται οι κάτοικοί της ως σύγχρονη, κοσμοπολίτικη πόλη, γεμάτη ζωή, χαρά και ελπίδα για το αύριο.

Φοίβος Νικολαΐδης


Aξιoθέατα:

Πλατεία Αρχιεπισκοπής, η πλατεία γύρω από το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο, όπου βρίσκονται το Πολιτιστικό Κέντρο του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου με μεγάλη συλλογή βυζαντινών εικόνων, Πινακοθήκη, που περιλαμβάνει συλλογές τέχνης, και Βιβλιοθήκη. Ο Καθεδρικός ναός του Αγίου Ιωάννη, με εξαίρετες τοιχογραφίες. Το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης, με μια μεγάλη συλλογή κυπριακής λαϊκής τέχνης.

Πύλη Αμμοχώστου, αναστηλώθηκε και στεγάζει το Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Λευκωσίας.

Αρχοντικό Χατζηγεωργάκη Κορνέσιου, Ενετικό κτίσμα αρχικά, είναι ίσως το πιο σημαντικό κτίριο του 18ου αιώνα στη Λευκωσία.

Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας, στεγάζεται στο κτίριο της Παλιάς Ηλεκτρικής φιλοξενεί εκθέσεις σύγχρονης τέχνης.

Λαϊκή Γειτονιά, με καταστήματα και εστιατόρια.

Μουσεία

Κυπριακό Μουσείο, στεγάζει πολυτιμότατες και θαυμάσιες συλλογές κυπριακών αρχαιοτήτων και θησαυρών τέχνης από τη Νεολιθική μέχρι και την Πρώιμη Βυζαντινή Εποχή.

Λεβέντειο - Δημοτικό Mουσείο, Bυζαντινό Mουσείο, Mουσείο Λαϊκής Tέχνης, Kέντρο Kυπριακής Xειροτεχνίας.

Το Μουσείο Εθνικού Αγώνος, με έγγραφα, φωτογραφίες και πολλά άλλα ενθυμήματα του εθνικού απελευθερωτικού αγώνα κατά των Άγγλων το 1955 - 59. Ακόμα θ’ άξιζε τον κόπο να δει κανείς τα «Φυλακισμένα Μνήματα» στις Κεντρικές Φυλακές.

Lefkosia