Venice - Italy

Fortuny Museum

By Kim Poulin

In 2006, my family was fortunate enough to spend Christmas in Venice. Not the most popular destinations for the holidays but easily one of the most magnificent. We had the entire city practically to ourselves. It was much colder than I had anticipated and as we stood in front of Saint Mark's with the sun streaming down, there was the slightest hint of frozen mist suspended throughout the square creating the feeling of being in our own snow globe that glittered wildly. Certainly a memory forever.

Earlier in the day, we split up as a family and headed off in the directions that were calling to us. My husband and two of our daughters took a tour of La Teatro Fenice, the beautiful opera house destroyed by fire and laborously rebuilt to its original splendor. We all had just finished reading John Berendt's, The City of Fallen Angels, which describes the events surrounding that incident and they were curious to see it for themselves. My third daughter and I opted to take a different route and ended up at the large Gothic palazzo in Campo San Beneto that is home to the Fortuny Museum.

The interior is set up as it was when Mariano Fortuny lived and worked there. Spanish by birth, the son of an artist, Mr. Fortuny moved to Venice when he was 18 after completing his studies as a painter. Here his focus shifted from painting to set design and stage lighting--being influenced to do so after seeing a Wagner opera. (I like opera, but Wagner??) Admiration for his work spread throughout Europe, taking him deeper into the design world that lead him to fabric, printed textiles and clothing. Home decor and color photography took hold of him prior to returning to Venice to take up painting once again before his death in 1949.

My daughter and I had a beautiful afternoon visiting the home of this very talented man. His paintings, photography and fabric design were so ahead of his time, as was his fashion. We had the whole place to ourselves and the docent that greeted us, toured with us and in very broken English wove a passionate story of Mr. Fortuny's life. All in all, I would have to say it was one incredible day!!

Additional information: Fortuny Museum, Mariano Fortuny,
Photo credit: Musei Civici Veneziani, Massimiliano Cadamuro

Posted by Kim Poulin

http://parisetcie.blogspot.com/2008/06/fortuny-museum-venice.html

Το Μουσείο Fortuny στη Βενετία

Της Kim Poulin

Η οικογένεια μου ευτύχισε να περάσει τα Χριστούγεννα στη Βενετία. Δεν ήταν και ο πιο δημοφιλής προορισμός για τις μέρες των διακοπών, αλλά, μπορώ να πω άνετα, ήταν ένας από τους πιο ωραίους. Πρακτικά, η άδεια πόλη ήταν στη διάθεση μας. Το κρύο ήταν πολύ μεγαλύτερο από ότι περίμενα. Καθώς σταθήκαμε μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Μάρκου, με τον ήλιο να δύει, παρουσιάστηκαν παγωμένες δροσοσταλίδες, που κάλυψαν όλη την πλατεία, δημιουργώντας μας την αίσθηση ότι βρισκόμασταν στους δικούς μας τόπους, όπου το κρύο βασίλευε άγρια. Σίγουρα, ήταν μια ανάμνηση που δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ.

Νωρίς, την άλλη μέρα το πρωί, χωριστήκαμε και ο καθένας από εμάς τράβηξε το δικό του δρόμο, σύμφωνα με τα ενδιαφέροντά του. Ο άνδρας μου μαζί με δυο κόρες μας έκαναν μια βόλτα στο θέατρο Fenice, το όμορφο κτίριο της Όπερας που καταστράφηκε από πυρκαγιά και ξαναχτίστηκε σύμφωνα με την αρχική ομορφιά του.

Μόλις είχαμε όλοι τελειώσει ο διάβασμα του βιβλίου του John Bevendti, «Η πόλη των Αγγέλων που κατεβαίνουν» το οποίο περιγράφει τις εκδηλώσεις που έχουν σχέση με αυτό και είμασταν περίεργοι να το δούμε από κοντά.

Η τρίτη μας κόρη κι εγώ ακολουθήσαμε διαφορετική διαδρομή, καταλήγοντας στην περιοχή Κάμπο, όπου βρίσκεται το μεγάλο Γοτθικό παλάτι San Beneto, που φιλοξενεί το Μουσείο Fortuny.
Το εσωτερικό του κτιρίου διατηρείται όπως ήταν την εποχή που έζησε και εργάστηκε εκεί ο ισπανικής καταγωγής Μαριάνο Φορτούνι. Ο Φορτούνι γεννήθηκε στην Ισπανία και ο πατέρας του ήταν καλλιτέχνης. Μετά που συμπλήρωσε τις σπουδές του στη ζωγραφική, ήρθε στη Βενετία σε ηλικία 18 χρόνων. Επηρεασμένος από μια όπερα του Βάγκνερ που παρακολούθησε (Μου αρέσει η όπερα, αλλά Βάγκνερ;), επηρεάστηκε το ενδιαφέρον του στη ζωγραφική και προσανατολίσθηκε προς στο σχέδιο και στη σκηνική παρουσίαση. Τα έργα του θαυμάστηκαν σ’ όλη την Ευρώπη, ενθαρρύνοντάς τον να προχωρήσει ακόμη πιο πολύ στον κόσμο του σχεδίου πάνω σε υφάσματα και ρούχα. Στην πατρίδα του, ασχολήθηκε με την εσωτερική διακόσμηση χώρου και την έγχρωμη φωτογραφία, πριν επιστρέψει στη ζωγραφική για μια ακόμη φορά, λίγο πριν το θάνατο του το 1949.

Η κόρη μου κι εγώ είχαμε ένα ωραίο απόγευμα. Επισκεφθήκαμε το σπίτι αυτού του τόσο ταλαντούχου ανθρώπου. Οι πίνακες του, οι φωτογραφίες του και οι διακοσμήσεις των υφασμάτων που έφτιαχνε ήταν πρωτοποριακές για την εποχή του και ήταν της μόδας. Όλο το μέρος ήταν στη διάθεσή μας. Ο υπεύθυνος αφού μας υποδέχτηκε, μας ξενάγησε στους χώρους του Μουσείου. Με σπασμένα Αγγλικά μας εξιστόρησε με πάθος την ιστορία της ζωής του Φορτούνι. Πρέπει να ομολογήσω ότι ήταν μια εξαιρετική ημέρα!!
Posted by Kim Poulin

Η ιστοσελίδα της δημοσιογράου Kim Poulin που φιλοξενεί το πιο πάνω κείμενο είναι : http://parisetcie.blogspot.com/2008/06/fortuny-museum-venice.html

Fortuny Museum

Troodos - Cyprus

Trekkin' in Troodos

By Nancy Strow Sheley

I recently spent three days in Cyprus’ Troodos Mountains, with the intent to enjoy the cool air, the hiking trails, the change of scenery, and an opportunity to visit many of the small painted churches in the area. My art historian friend, Justine, planned the tour, highlighted by ten structures now designated with UNESCO World Heritage status. Dating from the 11th-16th century, these village churches are time capsules from the past—some beautifully restored, showcasing colorful frescoes on all wall and ceiling space and beautiful icons on the altar front; others are worn and empty, with only echoes of the Greek Orthodox religious traditions of spiritual suasion through painted Biblical scenes, images of saints and bishops, and gilded icons.

Justine, the Honda, and I drove around the twists and turns of the Troodos mountain tops and valleys, stopping often to doublecheck road signs with guidebooks, always looking for the brown signs pointing the way to heritage sites. Sometimes we made a wrong turn; only once or twice did we end up--obviously--on the wrong road! (Sometimes, it's better not to read the maps of Cyprus.)

To view a few of the churches, we had to locate the keeper-of-the-key in the village. Always helpful, these Cypriots shared background stories, travel advice, and even language lessons. Yassas. Efharisto. Parakalo. Almost always, they became the center of our photographs.

Some of the churches we visited are pictured along side this post. We also spent part of the day at the spectacular Kykkos Monastery and Museum. Built on the site of the original Holy Monastery of the Virgin of Kykkos, founded around the end of the 11th century, the current structure is impressive. Massive, colorful, imposing, it dominates the space. Its Museum houses icons, holy objects, woodcarvings, vestments, embroideries, manuscripts, pottery and more.

It is one of the few museums I’ve entered where the background was filled with music (much like the low hum of 15th century monks praying). The lighting was very subdued. Precious exhibits were enclosed in Plexiglas. Outside, the bright sun radiated off the covered passageways, fully illustrated with more modern representations of Biblical stories.

Part of our self-planned Troodos tour was a trip to the top of Mt. Olympus. This 6400 ft. peak is the highest in the Troodos range. We edged up the paved highway, halfway expecting to find a temple to the gods at the top.

Instead, this Olympus is crowned with a British military outpost, complete with guard gate, barbed wire, several radio towers and other structures, including an enormous white dome that looked, from the valleys below, much like the world’s largest golf ball. Unlike Greece’s Olympus, legendary home of Zeus and his entourage, this Olympus houses the new, all-knowing gods: Communication, Security, and Surveillance.

Posted by Nancy Strow Sheley : http://www.sheleycyprus.blogspot.com/

Περιδιαβάζοντας το Τρόοδος

Της Nancy Strow Sheley

Πρόσφατα πέρασα τρεις μέρες στα βουνά του Τροόδους στην Κύπρο, με σκοπό να απολαύσω τον φρέσκο αέρα, τα μονοπάτια της φύσης, την εναλλαγή της εικόνας του τοπίου και να επισκεφτώ επίσης στην περιοχή μερικά από τα πολλά εκκλησάκια με τοιχογραφίες. Η φίλη μου ιστορικός της τέχνης Τζιαστίν σχεδίασε το ταξίδι, ξεχωρίζοντας δέκα κτίρια τα οποία συγκαταλέγονται στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Οι μικρές εκκλησίες που βρίσκονται στα διάφορα χωριά, χρονολογούνται από τον 11ο και 16ο αιώνα. Μερικές από αυτές με πολύχρωμες τοιχογραφίες σε όλους τους τοίχους και την οροφή και με ωραία εικονίσματα, έχουν αναστηλωθεί και αποτελούν κάψουλες του χρόνου από τα παλιά. Μερικές άλλες είναι γεμάτες με εικονίσματα που παρουσιάζουν σκηνές από τη Βίβλο, παραστάσεις αγίων και μητροπολιτών και επιχρυσωμένες εικόνες. Άλλες είναι άδειες μόνο με τον αντίλαλο των παραδόσεων της Ελληνικής Ορθόδοξης πίστης.

Με την Τζιαστίν, το Χόντα κι εμένα οδηγό πορευτήκαμε στο Τρόοδος μέσα από τις στροφές του δρόμου, στις κορυφογραμμές και τις κοιλάδες, σταματώντας συχνά μπροστά από τις οδικές πινακίδες με χρώμα καφετί, που έδειχναν τον δρόμο προς τους ιστορικούς χώρους. Μερικές φορές κάναμε λανθασμένη στροφή. Μόνο μια ή δυο φορές κατευθυνθήκαμε στον λανθασμένο δρόμο! (Μερικές φορές, είναι καλύτερα να μη διαβάζεις τους χάρτες της Κύπρου).

Για να μπούμε σε μερικές από τις εκκλησίες, έπρεπε να βρούμε στο χωριό, αυτόν που κρατούσε το κλειδί. Πάντοτε πρόθυμοι, αυτοί οι Κύπριοι μοιράζονταν ιστορίες μαζί μας, ταξιδιωτικές συμβουλές ακόμη και μαθήματα ελληνικής γλώσσας. Γεια σας. Ευχαριστώ. Παρακαλώ. Σχεδόν πάντοτε, γίνονταν το επίκεντρο των φωτογραφιών μας.

Μερικές από τις εκκλησίες που επισκεφθήκαμε βρίσκονται στο πλάι αυτού του άρθρου. Μέρος της μέρας μας το περάσαμε επίσης στο καταπληκτικό Μοναστήρι του Κύκκου και το Βυζαντινό του Μουσείο. Κτισμένο στον ίδιο χώρο που κτίστηκε το αρχικό Μοναστήρι της Παναγίας του Κύκκου, έχει ιδρυθεί γύρω στον 11ο αιώνα. Το σημερινό οικοδόμημα του Μοναστηριού είναι εντυπωσιακό. Το Βυζαντινό Μουσείο φιλοξενεί εικονίσματα, εκκλησιαστικά αντικείμενα, ξυλόγλυπτα έργα, ιερά άμφια, κεντήματα, χειρόγραφα, κεραμικά και πολλά άλλα αντικείμενα.

Είναι ένα από τα λίγα μουσεία που έχω επισκεφθεί, που ακούγεται μουσική (κάτι σαν υπόκοφος του 15ου αιώνα από τις προσευχές των μοναχών). Ο φωτισμός ήταν υποβλητικός. Πολύτιμα εκθέματα προστατεύονται μέσα σε κλειστά γυάλινα κουτιά. Έξω ο φωτεινός ήλιος με τις ακτίνες του φώτιζε τους διαδρόμους, οι οποίοι ήσαν διακοσμημένοι με πιο σύγχρονες αναπαραστάσεις της Βίβλου.

Μέρος του οδοιπορικού μας στο Τρόοδος ήταν και η επίσκεψη στον Όλυμπο, την πιο ψηλή κορυφή του βουνού. Η κορυφή αυτή 1951 μέτρα είναι η πιο ψηλή στην οροσειρά του Τροόδους. Στα μέσα της διαδρομής σταματήσαμε στην άκρη του δρόμου, περιμένοντας να δούμε κανένα ιερό τέμενος των θεών στην κορυφή.

Αντ’ αυτού, αυτός ο Όλυμπος έχει ως κορώνα μια Βρετανική στρατιωτική εγκατάσταση, πλήρως προφυλαγμένη με συρματοπλέγματα, πολλές αντένες κι άλλες κατασκευές, συμπεριλαμβανομένου ενός τεράστιου θόλου που φαίνεται από τα χωριά πιο κάτω και μοιάζει με τη μεγαλύτερη στον κόσμο μπάλα του γκολφ. Αντίθετα, με τον Όλυμπο στην Ελλάδα, την κατοικία των αρχαίων θεών, εδώ κατοικούν όλοι οι γνωστοί νέοι θεοί: Επικοινωνίας, Ασφάλειας και Επιτήρησης.

Nancy Strow Sheley

Η ιστοσελίδα της Νάνσυ Στρόου Σίλεϊ είναι : http://www.sheleycyprus.blogspot.com/

Troodos Mountains - Cyprus

natural beauty

Troodos is the biggest mountain range of Cyprus, located in the center of the island. Troodos' highest peak is Mount Olymbus at 1,952 meters.

Their green slopes, dotted with tiny villages, the forest paths, the cool weather and, last but not least, the ancient monasteries, attract many people to discover this beautiful and still wild landscape.

The geology of the area has a scientific importance that reaches beyond the boundaries of Cyprus. The internationally known ophiolite complex of Troodos is one of only a few in the world lending themselves to specialized scientific research and , particularly, the understanding of the formation of the ocean crust.

Today Troodos is considered to be the best preserved and the most systematically studied ophiolite complex in the world. It is doubtful whether there is any other complex which has influenced to such a degree modern geological theories about the continental spreading and lithospheric plates.

The peculiarity of the Troodos flora is largely due the particular ecological conditions created by high altitude, and high rainfall, the temperature and the geology. This is why, in such a small area, radius 4-5 km, 52% of the endemic plants of Cyprus - that is 67 species out of a total 127 - can be found.

There is plenty to see in the mountains. You will see breathtaking panoramic views, mist and clouds on the mountain peaks, waterfalls and crystal clear creeks as well as a great variety of flora and fauna. If you are lucky, there could even be a chance to meet Cyprus horned sheep -the Moufflon.

The mountains are covered in trees of pinus, cedar, cypresses and oks and convince every guest that Cyprus is an island of contrasts.

In addition to its natural beauty, Troodos is the setting for a remarkable group of lavishly frescoed Byzantine churches

The heights are snow covered from January to March and have become a venue for skiers. In high summer the Troodos pine forests offer a cool escape from the lowlands.

Ορεινό σύμπλεγμα Τροόδους

Είναι ένας επιβλητικός ορεινός όγκος ελλειπτικής μορφής, που καταλαμβάνει το κεντρικό-δυτικό τμήμα του νησιού. Καλύπτει έκταση 3.200 περίπου τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελείται αποκλειστικά από πυριγενή πετρώματα, τα οποία αποτελούν το γνωστό Οφιολιθικό Σύμπλεγμα του Τροόδους.

Η οροσειρά χαρακτηρίζεται από ψηλές βουνοκορφές, απότομες πλαγιές, φαράγγια και βαθιές κοιλάδες. Η ψηλότερη βουνοκορή του Τροόδους είναι η Χινοίστρα με ύψος 1,952 μέτρα.
Η μεγάλη βροχόπτωση που δέχεται η οροσειρά του Τροόδους βοηθά στη σχετικά γρήγορη ανάπτυξη των δασών, τα οποία καλύπτουν το μεγαλύτερο τμήμα της.

Η βλάστηση είναι πλούσια σε είδη δέντρων (μαυρόπευκος, τραχεία πεύκη (αγριόπευκος), κέδρος), θάμνων και αγριολούλουδων ανάλογα με το υψόμετρο. Στις κοιλάδες της οροσειράς φυτρώνουν ο πλάτανος και ο σκλήδρος ενώ στις πλαγιές απαντά η λατζιά, η αντρουκλιά, η τριμιθιά, η ξισταρκά και άλλα πλατύφυλλα είδη.

Το Τρόοδος είναι ο δημιουργός του υγιεινού, ήπιου κλίματος του νησιού. Πάνω απ' όλα όμως το Οφιολιθικό Σύμπλεγμα του Τροόδους είναι το "θεμέλιο" πάνω στο οποίο έχει κτιστεί το νησί, είναι η γεωλογική και μoρφολογική σπονδυλική στήλη της Κύπρου.

Κάθε Χειμώνα οι ψηλότερες κορυφές καλύπτονται με χιόνι, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους λάτρεις των χειμερινών σπορ να τα απολαύσουν. Αλλά και το Καλοκαίρι με το δροσιά του δάσους προσφέρει απίθανες αποδράσεις από τις πόλεις.

Delphi - Greece

Treasures of Ancient Hellas : Temple of Apollo
Snapshots By: Phivos Nicolaides

A city of wondrous artistic achievements and grand athletic spectacles during the flowering of Greek culture in the first millennium B.C. Delphi is best known, however, as the supreme oracle site of the ancient Mediterranean world.

Assenting with slow paces towards Apollonio temple, I am stunned considering the history of this place. Crossing the holy street, the exact path along the ‘Sacred Way’ that was followed by ancient pilgrims, we meet stylish constructions (structures), galleries and other places. Left and right the holy path there were hundreds of status other valuable items and treasuries (small temple building that were filled with offerings and dedications to god Apollo.

According to legend, the serpent Python was the ancient guardian of Delphi's Castalian Spring before he was killed by Apollo. Python was the son of the Greek goddess Gaia, «Earth». And significantly, the name Delphi is related to ‘delphos’, «womb» and may indicate archaic veneration of Gaia, Grandmother Earth, and the Earth Goddess at the site.

Ancient Delphi is an archaοlogical site of the Sanctuary and Oracle of the God Apollo, son of Zeus and a modern town in Greece on the south-western spur of Mount Parnassus. Delphi was the site of the most important oracle in the classical Greek world. Ιt was a major site for the worship of the god Apollo.. Every four years athletes from all over the Greek world competed in the Pythian Games.

Located amidst breathtaking scenery in central Greece 180 kilometers from Athens was built onto a hillside, on the slopes of Mount Parnassus. The town and ancient site have a spectacular view down to the Gulf of Corinth and of the surrounding area filled with olive and cypress trees.
At its peack Delphi became associated with Greek intellectual ideals evidenced by the mottos of wisdom such as «Know Thyself», «Nothing in Excess» (Everything In Moderation), inscribed on the walls of Apollo's temple.

The Οracle of Delphi was a spiritual experience whereby the spirit of Apollo was asked for advice on critical matters relating to people's affairs or the state matters. Questions were put to the Pythia, or priestess/priests governing the site to make a request of Apollo who 'channelled' the spirit of the God. Pythia, who seated on a tripod above a deep crevasse, would pronounce her prophesies while the priests wrote them down and translated them to the people.

The Temple of Apollo

The Doric Temple of Apollo seen today at Delphi dates back to the 4th century BC.
Approaching the temple, one passes the Stoa of the Athenians (dating mid-5th century BC), built against the retaining wall that supported the temple. The temple would have been an imposing site, with its massive Doric columns. Those that remain still exude the strength appropriate to a deity of Apollo's stature:

For the ancient Greeks, Delphi was considered the geographical centre of the world, the omphalos (navel), the meeting point of two eagles dispatched by Zeus from the ends of the universe to find the centre of the world. A Roman copy of this omphalos (meaning 'centre of the earth' to the ancient Greeks) stone, is displayed in the Delphi Museum. According to a legend the original stone, now lost, was a large meteorite fallen from the sky in deepest antiquity.

The entrance to the Altis (the sacred area), at the lower end of the sanctuary, marks the start of the sacred way, a switchback path that leads up to the temple. Here, the stone altar to Apollo, where offerings were made, appears before the entrance to the temple.

The Tholos temple, Sanctuary of Athena Pronaia

Nearby is the Sanctuary of Athena, Pronaiais, also known as Marmaria which includes the Tholos. The archaeological site also includes the excellent Delphi Museum.

The Tholos a round structure with Doric columns, was built in the early 4th century BC. is probably the most widely recognized building on the site because of the color of the marble.
As the reputation of the oracle at Delphi grew, by the 7th century BC the Sanctuary achieved Panhellenic fame as a major oracle shrine within the Greek world and beyond. Delphi became a centre of a 12 member federation called ‘Amphictyonia’ a sort of league between the small city- states.

The 4th-century-BC theater with a gorgeous view of the Sanctuary and the countryside, accommodating 5,000 spectators of Delphi, just above the Temple of Apollo, is one of the best preserved in Greece. The stone seats for spectators are a later, Roman addition. Greek stadiums (including the one at Olympia) generally provided merely a sloping, grassy area for those viewing the events.

Before entering Apollo's Sanctuary and consulting the Oracle, at the Castelian spring the pilgrims had to wash themselves. The crystal clear water still flows.

Further above the temple is the large Stadium which was famous for its great chariot races. The Pythian Games held every four years at Delphi were one of four Panhellenic games held in ancient Greece. Held in honor of Apollo, they attracted competitors from all over the Greek world. Originally, they were centred around the talents of music and poetry. But soon after, athletic competitions were added as well. The winners of the Pythian Games received a laurel wreath.

Many treasury buildings were erected in the Sanctuary of Apollo to house votive offerings of grateful pilgrims. These were donated by the cities to thank the Oracle for helpful advice. The most notable of these treasuries and offerings lined the sacred way lies the reconstructed Athenian Treasury, dating from 5th century BC. The treasury includes a wall covered with Greek inscriptions and musically annotated hymns to Apollo.

Continuing up the Sacred Way, additional treasuries, including one for Corinth, would have been visible the remains of numerous treasuries, small structures with columned facades, used to house the offerings of cities. Just below the temple lies the base for the Naxian sphinx, dedicated around the mid-6th century B.C.

The Museum

The on-site Delphi Museum exhibits attractive displays of a wide variety of artifacts from Delphi, most of which were extravagant gifts from far-away cities. Though little is left on the site, museum houses some excellent pieces from the Archaic, Classical, Hellenistic and Roman periods. Among them is the famous Charioteer, a classical masterpiece (large bronze statue) created around 478 B.C. which is the star exhibit of the Museum. This piece of great art was a gift from the wealthy Sicilian city of Gela.

Delphi was designated a Unesco World Heritage site in 1987. Apollo's Sanctuary in Delphi is one of the most popular archaeological sites in Greece. This remarkable place attracts a million visitors a year. Visiting Delphi is an enriching and an unforgettable experience.

What to See

The Sanctuary of Apollo
The Sanctuary of Athena.
Parnassus.
The Castalian Spring.
The museum.

Δελφοί ο ομφαλός της Γης
Του Φοίβου Νικολαΐδη

Στο σημείο που συναντήθηκαν δύο θεόσταλτοι αετοί, πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες ότι βρίσκεται το κέντρο της Γης

Σύμφωνα με τον μύθο, πριν τον Απόλλωνα, το Μανείο των Δελφών ήταν αφιερωμένο στη μεγάλη Μητέρα θεά Γη, την οποία διαδέχθηκαν κατά σειρά οι κόρες της Θέμις και Τιτανίς Φοίβη, η οποία χάρισε στον Απόλλωνα το επώνυμο Φοίβος.

Η ιστορία των Δελφών και του μαντείου χάνεται στα βάθη των αιώνων. Η παράδοση θέλει, την αρχαία πόλη των Δελφών να την κτίζουν Κρήτες ναυαγοί, που σώθηκαν στις κοντινές ακρογιαλιές από τον Απόλλωνα, που είχε μεταμορφωθεί σε δελφίνι. Οι ναύτες έδωσαν το όνομα Δελφοί από το δελφίνι που τους έσωσε.

Οι Δελφοί βρίσκονται σε ορεινή κοιλάδα, που την αγκαλιάζουν οι Φαιδρυάδες πέτρες, δύο θεόρατοι βράχοι σ’ ένα απότομο φαράγγι του Παρνασσού. Στην περιοχή αυτή βρίσκεται ο δελφικός ιερός χώρος, όπου κατά την αρχαιότητα αναπτύχθηκε ένα από τα σημαντικότερα μαντεία στην Ελλάδα.

Τα μαντεία ήσαν οι ιεροί χώροι όπου οι άνθρωποι προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν με τους θεούς. Η μαντική για τους αρχαίους Έλληνες ήταν στενά συνδεδεμένη με τη θρησκεία και αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα της. Ο δελφικός χρησμός για τους Έλληνες ήταν σημαντικός για όλα σχεδόν τα ζητήματα που τους απασχολούσαν, από τα καθημερινά, προσωπικά ζητήματα, μέχρι τα πλέον σοβαρά πολιτικά θέματα της πόλης.

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι οι Δελφοί ήταν ο ομφαλός της Γης, δηλαδή το κέντρο του τότε γνωστού κόσμου. Η μυθολογία λέει ότι ο Δίας, άρχοντας του ουρανού και της Γης, γιός του Κρόνου και της Ρέας, που κυριαρχούσε ως ο μεγαλύτερος και ο σπουδαιότερος θεός του Ολύμπου, προσπαθώντας να βρει το κέντρο της Γης, έστειλε δύο αετούς από τις δύο άκρες του κόσμου. Στο σημείο που συναντήθηκαν, έριξαν την ιερή πέτρα, σημαδεύοντας το κέντρο της Γης. Το σημείο αυτό ήταν οι Δελφοί.

Οι χρησμοί του Μαντείου

Άλλα γνωστά μαντεία τότε ήταν της Δωδώνης και της Ολυμπίας, αφιερωμένα στον Δία. Στη μεν Δωδώνη της Ηπείρου ο χρησμός δινόταν με το θρόισμα των φύλλων της ιερής βαλανιδιάς, στη δε Ολυμπία με την παρατήρηση των καιγομένων σφαγίων της θυσίας. Στο Μαντείο των Δελφών τον χρησμό τον έδινε ο ίδιος ο θεός Απόλλων, μέσω των ιερέων και των ιερειών μέσα στο ιερό.

Οι Αρχαίοι πίστευαν ότι στο ιερό των Δελφών υπήρχε ένα βαθύ χάσμα μέσα στη γη, από το οποίο έβγαιναν ατμοί. Η ιέρεια Πυθία καθόταν πάνω από το άνοιγμα της γης, που έβγαζε αναθυμιάσεις, σ’ ένα χρυσό τρίποδα επενδυμένο με το δέρμα του Πύθωνα (από όπου πήρε και το όνομα Πυθία), του φοβερού δράκοντα που σκότωσε ο Απόλλων. Μασούσε φύλλα δάφνης και αφού ζαλιζόταν από τους καπνούς, έδινε τους χρησμούς της. που ποτέ.

Σκόπιμα, ο χρησμός είχε διπλή ερμηνεία, ώστε να μη θεωρηθεί λανθασμένος σε περίπτωση που η έκβαση των γεγονότων δεν ήταν αυτή που πρόβλεπε.

Χαρακτηριστικός είναι ο χρησμός «Ήξεις αφίξεις ού θνήξεις εν πολέμω», με τη διφορούμενη έννοια που έδωσε η Πυθία σε στρατιώτη που τη ρώτησε αν θα επιστρέψει σώος από τον πόλεμο. Ανάλογα με το πού θα βάλει κανείς το κόμμα, η ερμηνεία θα είναι διαφορετική. Έτσι, στην πρώτη περίπτωση θα έχουμε: «Ήξεις αφήξεις, ού θνήξεις εν πολέμω» (θα πας θα γυρίσεις, δεν θα πεθάνεις στον πόλεμο). Στη δεύτερη περίπτωση: «Ήξεις αφήξεις ού, θνήξεις εν πολέμω» (θα πας δεν θα γυρίσεις, θα πεθάνεις στον πόλεμο).

Στην πιο παλιά μάντισσα, την ιέρεια του Φοίβου, οι Έλληνες έδωσαν το όνομα Σίβυλλα. Οι ιερείς του Απόλλωνα, που ονομάζονταν προφήτες, ερμήνευαν τους χρησμούς, όπως επίσης και οι μάντεις, ανάμεσα στην ποίηση, όπως ο γνωστός Κάλχας. Εκτός από γυναίκες υπήρχαν και άνδρες χρησμολόγοι, όπως ο Κύπριος Εύκλους και οι Αθηναίοι Μουσαίος και Λύκος. Για να συμβουλευτεί κάποιος το Μαντείο, έπρεπε να πληρώσει ένα τίμημα, τον ‘πέλανο’.

Οι Δελφοί απέκτησαν μεγάλη φήμη και δύναμη ώστε σταδιακά, το ιερό του Απόλλωνα έγινε το θρησκευτικό και πολιτικό κέντρο του Ελληνισμού. Αλλά και εκτός από τους Έλληνες, ερχόντουσαν απ’ όλα τα μήκη και πλάτη του τότε γνωστού κόσμου για χρησμούς.

Αμφικτυονία

Τον 7ο αιώνα π.Χ. μεταφέρθηκε στους Δελφούς η έδρα της Αμφικτυονίας και ανακηρύχθηκαν οι Δελφοί ως ανεξάρτητη πόλη. Παρόμοιες Αμφικτυονίες υπήρχαν και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Όμως, η Αμφικτυονία των Δελφών δεν συγκροτείτο από αντιπροσωπείες πόλεων-κρατών, αλλά από τις αρχαίες 12 φυλές που αποτελούσαν το ‘έθνος’ του Ελληνισμού.

Οι Αμφικτύονες αναδιοργάνωσαν τα Πύθια, τη γιορτή που γινόταν κάθε 8 χρόνια και αργότερα κάθε 4 χρόνια. Κατά τη διάρκεια θρησκευτικών γιορτών οργανώνονταν πανελλήνιοι διαγωνισμοί μουσικής, αγώνες γυμνικοί και ιππικοί.

Αρχαιολογικός χώρος

Πριν από τον καθ’ αυτό δελφικό χώρο, υπάρχει το ιερό της Πραναίας Αθηνάς, το Μαρμαριά, που μεταξύ άλλων περικλείει ένα από τα αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής, την περίφημη Θόλο, ένα κομψό κυκλικό οικοδόμημα. Πλάι βρίσκονται δύο μικρά κτίσματα του τύπου ‘θησαυρών’.

Στην αρχή του ιερού χώρου βρίσκεται η φημισμένη κρήνη της Κασταλίας, πηγής όπου πλένονταν όλοι οι ιερείς και προσκυνητές προτού εισέλθουν στον ναό.

Λίγο ψηλότερα ορθώνεται ιωνική κολόνα, που πάνω ήταν τοποθετημένη η Σφίγγα των Ναξίων. Στην ίδια περιοχή βρισκόταν το ιερό της Γης και η Ιωνική στοά με 8 ιωνικούς κίονες.

Ανηφορίζοντας με βήματα αργά προς το Απολλώνιο, από το ίδιο μονοπάτι που ακολουθούσαν οι πιστοί πριν χιλιάδες χρόνια, συγκλονίζομαι αναλογιζόμενος το βάρος της ιστορίας αυτού του τόπου. Διασχίζουμε την ιερά οδό, όπου συναντούμε κομψά οικοδομήματα, στοές και άλλους χώρους. Αριστερά και δεξιά από την ιερά οδό, υπήρχαν εκατοντάδες αγάλματα και άλλα πολύτιμα αναθήματα, καθώς επίσης και μικρά ναόσχημα κτίρια οι ‘θησαυροί’, που έμοιαζαν με μικρούς ναούς που γέμιζαν με αφιερώματα στον θεό Απόλλωνα. Η ιερή πόλη των Δελφών είχε συγκεντρώσει αμύθητους θησαυρούς.

΄Ενα καλοδιατηρημένο τέτοιο κτίσμα, αφού αναστηλώθηκε, είναι ο ‘θησαυρός’ των Αθηναίων, οι τοίχοι του οποίου καλύπτονται από επιγραφές και κυρίως τιμητικά ψηφίσματα των Αθηναίων. Πλάι στον ‘θησαυρό’ των Αθηναίων βλέπω τα ερείπια του Βουλευτηρίου, ένα ορθογώνιο κτίσμα της αρχαϊκής περιόδου.

Η τοποθεσία του μεγαλοπρεπούς Μαντείου στην πλαγιά του Παρνασσού είναι υποβλητική. Ο τόπος είναι μοναδικός. Κοιτάζω από εκεί ψηλά πέρα ως την θάλασσα και σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει ωραιότερο μέρος για τον σκοπό που κτίστηκαν όλα αυτά τα κτίσματα. Ο ναός του Απόλλωνα του 4ου αιώνα π.Χ. παρόλο που είναι ερείπια και στην ουσία μερικοί μισογκρεμισμένοι κίονες, εντούτοις, μας προκαλεί τον σεβασμό με το δέος που εκπέμπει.

Στον πρόναο ήταν γραμμένα τα περίφημα ρητά «Μηδέν Άγαν» και «Γνώθι σ’ αυτόν» και το μυστηριώδες δελφικό γράμμα ‘Ε’, που μέχρι σήμερα κανένας δεν γνωρίζει το μυστικό του νόημα.

Σ’ αυτόν τον ναό στεγαζόταν το δελφικό μαντείο, το άδυτον με τον μαντικό τρίποδα και δίπλα του ο ομφαλός, που όπως πίστευαν οι αρχαίοι ήταν ο τάφος του Πύθωνα.

Το τέμενος του Απόλλωνα στα χρόνια της ακμής του πρέπει να ήταν το πιο θαυμαστό μουσείο του κόσμου. Βορειότερα από το ναό στη Β.Δ. γωνιά του ιερού, είναι το θέατρο και ανατολικά η περίφημη Λέσχη των Κνιδίων. Πιο ψηλά βρίσκεται το στάδιο όπου γίνονταν τα Πύθια.

Το καλοδιατηρημένο θέατρο των Δελφών, χτισμένο από πέτρα του Παρνασσού, προσφέρει μοναδική θέα.

Στο Μουσείο που βρίσκεται στην πόλη των Δελφών μεταξύ άλλων πολύτιμων εκθεμάτων βρίσκεται το λαμπρό ανάθημα το καμάρι ου δελφικού μουσείου, ο θαυμαστός Ηνίοχος, το οποίο θεωρείται μεγάλο και ανεπανάληπτο έργο τέχνης.

Οι Δελφοί έχουν συμπεριληφθεί στον κατάλογο των μνημείων της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς το 1987. Η επίσκεψη στους Δελφούς ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας είναι μια συγκλονιστική εμπειρία που αξίζει τον κόπο να τη βιώσει κανείς έστω και για μια φορά στη ζωή του.
Φοίβος Νικολαΐδης

Delphi Greece with original music